Blog Alexa

Czy w 1.5 godziny mozna dojsc z Ursynowa do Krakowa i z powrotem na Ursynow? Pierwszy raz mi zal, ze mieszkam w Krakowie.
A moze by tak cos zdalnego? Moze jakies sesje przez ustream.tv lub inne wideokonferencje? Bylaby jakas szansa?

Świetna sprawa z tymi spacerami
Szkoda, że dojście moje do Ciebie lub odwrotnie zajęło by kilka dni

bardzo fajny pomysł, piszę się na spacerek.

Aleksandra Mroczkowska,
właśnie wróciłam z Wrocławia, czasem tam bywam, bo to moje rodzinne miasto i z niekłamaną przyjemnością przejdę sie szlakiem krasnoludków a moze jeszcze jakaś kawoczekolada Pod Gryfami nam się uda – będę jeśli pozwolisz dawać znać przed wyjazdem do Wrocławia – teraz myślę o połowie czerwc lub początku lipca:) Pies zawsze moze być dopelnieniem towarzystwa spacerowego.
Pozdrawiam,
Ewa

To ja się dorzucę z propozycją aby na Górnym Śląsku Ewentualnie jakby był to Kraków lub Wrocław to może bym dotarł jakoś. Warszawa jednak to 300km w jedną stronę…

A poważnie, to Alex, pozwolę sobie odezwać się do Ciebie, gdybym był w Warszawie – a nuż trafię w termin, gdy będziesz planował coś takiego. Nie ma sensu robić pollingu w moim wypadku.

pozdrawiam weekendowo
WW

Kraków, już 3 osoby chętne , Alex zapraszamy

pozdrawiam
Szymon

Spacery uwielbiam, długie też. A jak jest ciekawy ropzmówca, to w ogóle raj. Zgłosiłam się na ochotnika:)

Olga Rakiewicz

Ewa W,
więc wyczekuje okresu wakacyjnego:) w galerii Alexa jest mój email.

Orest Tabaka,
odezwę się, by sprawdzić kiedy dokładnie będziesz we Wrocławiu i wierzę, że w następnym tygodniu wyjdzie:)

Pozdrawiam:)
AM

Ja już zapisałem sobie także w kalendarzu, że we wrześniu mam się odezwać do Oli i Oresta

Alexie

niestety nie znam tamtych terenów, jedyne co przychodzi mi do głowy to kawiarnia przy Multikinie przy metrze Imielin [na prawo od wejścia do kina].

pozdrawiam
Żaneta

Pierwsze koty za płoty Dzisiaj odbył się pierwszy power-walk w wykonaniu Alexa, Pink, Kuby M. i mnie. Te półtorej godziny był to czas spędzony w miłym towarzystwie i na ciekawej rozmowie. Zachęcam wszystkich, którzy nie są zdecydowani. Trzeba tylko zabrać:
*wygodne buty [ w końcu to power-walk ale nawet będący zaraz po pracy Kuba w pantoflach i gajerku bez problemu dotrzymał kroku ]
*odrobinę kondycji [ tempo jest żwawe, mimo to nawet ja, leniwiec, dałam radę ]
*pomysł na temat rozmowy [ to ważny punkt, w końcu to ma być nie tylko stymulacja mięśni, ale i komórek mózgowych, prawda? prawda ]

pozdrawiam serdecznie
Żaneta

Alex,

Może mały road tour po Polsce, dlaczego Warszawiacy mają być uprzywilejowani , nie narażając się Warszawiakom, Krakus

pozdrawiam
Szymon

Orest,
no wiesz… w naszym przypadku tego Rynku mało było:)
Swoją drogą trzeba byłoby zmierzyć ile tych km wokół Odry było.

Pozdrawiam zdrowiuteńka:) (zasługa wczorajszego wygrzania się na słonku, a karnacja jak jasna była, tak i jasna jest:)))

AM

Witam
Serdecznie zachecam do spacerów.
Rozmowy z Alexem są niezwykle inspirujące i motywujące.
Pozdrawiam,
Monika

Alex pisze: “Myślę, że dla tych, którzy zadali sobie trudu aby mi potowarzyszyć był to dobrze zainwestowany czas, dla ich szefów i kontrahentów gorzej”

Nie rozumiem. Czy mógłbyś nieobecnym wyjaśnić, dlaczego czas spędzony z Tobą przez uczestników power walku może okazać się stratą dla ich szefów i kontrahentów?

Alexie,

oczywiście, że był to dla nas dobrze zainwestowany czas Każde spotkanie z Tobą uczy nas coraz więcej, po każdym power-walku zostaje cały wieczór na przeanalizowanie poruszanych tematów, bo jest tego tyle, że czasem na raz nie jesteśmy w stanie przyswoić, co czasem chyba widać po nas
Jeżeli nasze rozmowy i mini-treningi to tylko podstawy i ułamek tego, co jest poruszane na sesjach dla “komandosów”, to nie dziwię się, że po dwóch dniach są oni wymęczeni Nie tylko praca fizyczna potrafi zmęczyć człowieka.
Ludzie, obudźcie się! Do eksperymentu Alexa załapie się tylko 6 osób spełniających pewne wymagania, na walk-talk wystarczą dobre chęci i trochę odwagi. Chyba nie boicie się Alexa? Wiecie, nie taki diabeł straszny jak go malują… No, chyba że jest się w trakcie negocjacji po drugiej stronie stołu… hehe

pozdrawiam
Żaneta

Alex i inni uczestnicy ostatniego powerwalku,

Dziękuję za miło spędzony czas. Twoje wskazanie kierunku Alexie sprawiło, że w drodze powrotnej do domu kilka dalszych pomysłów przyszło mi do głowy i teraz muszę wszystko to sobie odpowiednio poukładać. Także rozmowa z koleżankami dała mi do myślenia

Pozdrawiam serdecznie

Grzegorz Kudybiński.

hej Wszystkim z nie tak całkiem daleka, ale jednak…

Udzielam się, co prawda, z różną częstotliwością, zależnie od czasu i weny, ale bloga czytam regularnie już od dawna. Jestem pod absolutnie OGROMNYM wrażeniem tego, co się dzieje za sprawą Alexa, Was i tego blogu. Uważam, że nawet niewielkie zmiany w życiu każdego z Czytelników, w dłuższej perspektywie dadzą znaczne i trwałe efekty. Alex zaskakuje mnie każdym nowym pomysłem i szybkością wdrażania go w życie. To po prostu piękne. Dzięki takim ludziom chce się wracać do kraju (nie mówię, że nie ma innych ku temu powodów, lubię Polskę, po prostu bycie za granicą jest ciekawym doświadczeniem). Aż się ciepło robi na sercu. I pomyśleć, że to w moim rodzinnym mieście!!

Zastanawiam się, czy zostać jeszcze trochę za granicą, czy wrócić do kraju. I ten blog oraz cała „infrastruktura” wokół niego, jest ważnym czynnikiem, który poważnie biorę pod uwagę. Na razie korzystam pośrednio, np. nie mogę, z uwagi na moją lokalizację, wypożyczać książek z biblioteczki, więc niektóre książki zamawiam dosłownie za grosze na Amazonie. Nie ma tego złego…, bo może uda mi się je przywieźć do Polski, i wzbogacimy w ten sposób nasze zasoby (w bardzo skromnym wymiarze, ale jednak!). Książki, które mam, są używane, ale mi to zupełnie nie przeszkadza, wręcz przeciwnie, pożółkła książka z historią, to jest to! Dobrze mi tutaj, choć nieco frustruje mnie myśl, ile energetyzujących spacerów przechodzi mi koło nosa. No cóż, nie można mieć wszystkiego. Nie mogę się doczekać rozmowy w miłym gronie w Warszawie. A może ktoś jest w Bordeaux (zdziwiłabym się!) lub Paryżu? Tymczasem, na szczęście, posty można czytać i komentować wszędzie.

Alex, DZIĘKI raz jeszcze i udanego wypoczynku!

Pozdrawiam ciepło,
Paulina

P.S. Ja tu widzę początek ruchu (na świeżym powietrzu) społecznego. A Wy? Zwariowałam czy coś w tym jest?

Alex pisze: “Dlatego skróciliśmy trasę do niecałych 5 km i zmodyfikowaliśmy jej przebieg tak, aby prowadziła obok Reala i Bliklego, gdzie zaopatrzyliśmy się w wiktuały.”

Niepokoję się, czy Power Walking nie przekształci się w Power Eating.

Szkoda by było, bo jak widać na zdjęciu – na razie wszyscy mają BMI w normie.

Witajcie

Niestety przy przeglądaniu komentarzy i informacji w biblioteczce nie doszukałam się bardziej dokładnych informacji odnośnie wymiany kontaktu. Chciałabym się więc doinformować, jak wygląda sprawa z wymianą numeru telefonu przy ewentualnym zgłoszeniu chęci na spacer (jeśli chodzi o mnie to wolałabym w jak najmniejszym gronie).
Mam też sporo na głowie i nie orientuję się, stąd też być może zabawne pytanie: który to formularz, o którym pisałeś Alex?

Czekam na wieści i być może wkrótce dołączę do grona, gdy “gospodarz” pojawi się w stolicy

P.s.: w galerii czytelników podałam adres, którego już nie używam. Jeśli to możliwe prosiłabym o zmianę na: a.m.ryczko (at) wp.pl

Pozdrawiam, Agnieszka.

Ja wciąż jestem pod wrażeniem. Każde kolejne sptkanie daje materiał do przemyśleń i zastanowienia się jak to o czym mówisz wprowadzić w swoje życie. Trudno uwierzyć jak codzienne i podstawowe rzeczy o których mówisz mogą zmieniać nasze życie, nasze postrzeganie innych i to jak inni nas postrzegają. Ehh.. podstawowe a my o nich tak niewiele wiemy.

Zgłaszam chęć uczestnictwa w następnym power walkingu w Warszawie

Pozdrawiam serdecznie,
Iw.

To komentarz w stylu zgadzam się z Alexem . Spacer bardzo przyjemny, bardzo fajne towarzystwo prowadzą do przemyśleń.

Jeden z ojców coachingu miał w zwyczaju dawać zadanie domowe swoim klientom, które polegało na wyjściu na szczyt góry. Rozwiązywało problemy niezależnie od problemu, z którym ktoś przychodził. Działa to na zasadzie: rozwiązanie przynosisz ze sobą, potrzebujesz tylko impulsu. Tak samo z power-walkiem – proste i skuteczne.

Najbardziej podoba mi się to, że może dnia pewnego społeczności internetowe zaczną wychodzić ze swoimi działaniami do real’a, tak jak to dzieje się w tym przypadku. Trzymam za to kciuki.

Pozdrawiam i życzę powodzenia z “pirackim” projektem.

Witam

Czy ta tracydja jest ciągle żywa ? Chciałabym zgłośić chęć wzięcia udziału w power walkingu, jeżeli jest to możliwe.
Pozdrawiam

Cześć!

Przyjemnie, pożytecznie i zdrowo (i te przystanki u Bliklego ). Wchodzę w to!