Dlaczego tak się dzieje?

Obserwując siebie i innych, po pierwsze wydaje mi się, że niewielu ludzi potrafi zdobyć się na empatię. Po drugie, wielu z nas nie potrafi objaśniać własnych zachowań, ba! często ich nie rozumie i nie szuka nawet zrozumienia dla samych siebie. Plus bardzo często, w relacjach przełożony – podwładny i innych zależności, nie potrafimy wytworzyć odpowiedniego klimatu rozmowy ( wspomina o tym Artur w swojej wypowiedzi).
Z drugiej strony naturalną potrzebą jest nazywanie, czyli nasz rozmówca nigdy nie jest dla nas jak tabula rasa ( czysta tablica), zawsze przypisujemy mu jakieś cechy i oceniamy, ale chyba klucz tkwi w tym, aby nigdy nie definiować do końca, nie osądzać, nie zamykać się na drugiego człowieka; bo jeżeli coś dostrzegamy, to tylko fragment w zapisie obrazu człowieka w naszej głowie. To niewiele i zawsze mniej wiemy niż wiemy , i zawsze jest więcej do poznania niż analizowanie znanego… Tak sobie myślę…, ale nie bez wątpliwości :- )

Zatem podejdźmy na świeżo i wiosenno do drugiego człowieka:-)

Justyna

czytając Twój post przypomniał mi się rozdział “Staraj się najpierw zrozumieć, później być zrozumianym” z “7 nawyków skutecznego działania” pana Covey’a. Od momentu, gdy przeczytałem tenże rozdział zacząłem inaczej patrzeć na osoby, z którymi mam styczność. Osądzać jest bardzo łatwo, jednak nigdy nie znamy wszystkich przyczyn, które wpłynęły na dane zachowanie jakiejś osoby. Oczywiście, nie jest to proste i niestety ciągle przyłapuję się na osądzaniu innych w sposób kategoryczny, ale chyba powoli idzie ku lepszemu.

Dzięki!

Być może inaczej myślę albo inaczej rozumiem pewne rzeczy, ale kompletnie nie zrozumiałam drugiego paragrafu Twojego postu, gdzie wypunktowałeś dwie sprawy. Mógłbyś mi w bardzo prosty sposób wytłumaczyć co masz na myśli pisząc np. “nni postępują w określony sposób to tacy są jako ludzie”, albo “Ileż usprawiedliwień i uzasadnień przychodzi nam do głowy, kiedy inni pytają nas o nasze zachowania i działania !! A jak często mamy tendencję do stemplowania innych określeniami “egoista”, “idiota”, “świnia” i tym podobnymi bo przecież jest dla nas oczywiste, że ci inni postępują w pewien sposób bo tak chcą!!”
Nie mogę zrozumieć tego w kontekście całości. Jeśli masz na myśli nie przypisywanie pewnych cech ludziom, mimo, że działania na to wskazują to nie zgadzam się ale jeśli to coś innego, co nie zauważyłam to proszę o wytłumaczenie.

Pozdrawiam

Pozdrawiam

co do komunikowania podstaw swoich decyzji, to myślę, że często trudno jest stwierdzić czy nasz przekaz jest jasny. Sam niestety mam duże problemy z jasnym komunikowaniem, z czego ostatnio chyba wytworzyła się dość napięta atmosfera między mną, a znajomym. Zamierzam dowiedzieć się co zrozumiał z tego, co ja mówiłem, jakie są założenia jego argumentacji. Myślę, że jest to dobry sposób budowania dobrych relacji z innymi osobami.

Pozdrawiam,
Artur Stępniak

Anna Sawczuk
Tu nie chodzi o korzystanie z jakiegoś prawa, lecz o wrażenie

Pozdrawiam serdecznie
Alex

Konrad
Ten błąd jest bardzo rozpowszechniony i trochę trzeba się pilnować, nawet jeżeli wiemy o jego istnieniu

Tomasz Kowalczyk
Czuję się zaszczycony porównaniem do Setha dziękuję.

Do wszystkich:
Oczywiście w poście opisuję znane od dawna zjawisko, to nie ja je wymyśliłem
Jeśli Fundamental Attribution Error jest dla was zbyt mało wstrząsający, to polecam obejrzenie filmu “Rashomon” A. Kurosawy który bardzo trafnie opisuje jeszcze dalej idące zjawisko względności tzw. prawdy.
Pozdrawiam serdecznie
Alex

Dodam tylko, że u innych bardzo łatwo zauważyć ten błąd, natomiast u siebie dość trudno…

Pozdrawiam,
Wicher

Tomasz Sz.
Piszesz: “Odpowiadając na pojawiające się pytanie;)Pisałem o osobie która ma świadomy wpływ na swoje życie zawodowe i rodzinne. Wtedy jest jakość i fun factor.”
Obstaję przy mojej radzie ” Nie rób wszystkiego na raz”
Pozdrawiam serdecznie
Alex

Pozdrawiam,
Konrad

Faktycznie często ludzie strzelają sobie po kolanach nie komunikując podłoża swoich decyzji. Powinniśmy mieć tylko nadzieje, że bardzo wiele osób czyta Twój blog

Pozdrawiam,
Piotr

Twój blog wystarczy, jest on bardziej profesjonalny, niż niejedna strona internetowa.

Tomasz Sz.
Piszesz o stronie internetowej: “.. Moim zdaniem w każdej branży możliwość zdobywania nowych kontaktów na różne sposoby jest ważna.”
Masz racje, choć i tu jestem dość zwariowanym przykładem, bo od 1991 roku do dziś NIE mam profesjonalnej strony internetowej Tutaj zdecydowanie nie bierzcie ze mnie przykładu

Dalej piszesz: “w myśl zasady, że im więcej mamy do zrobienia tym więcej zrobimy może się okazać, że na szkolenia będzie czas, na pracę i na rodzinę (nawet dużą)!”
Pojawia się tylko pytanie o jakość tego wszystkiego oraz tzw. fun factor

Pozdrawiam serdecznie
Alex