1) cierpliwie i przyjaźnie tłumaczysz, że czegoś sobie nie życzysz
2) jeśli punkt 1 nie daje rezultatu to wrzucasz tych ludzi na “dietę” – minimalizujesz kontakty z nimi najlepiej do zera (dieta cud!!) Wyjaśnij przy tym że tak postępujesz bo nie życzysz sobie pewnych zachowań wobec Ciebie
3) po pewnym czasie (nie za krótkim) sprawdzasz czy dieta zadziałała.
4) jeśli nie to wykonujesz punkt 1
5) jeśli nie pomoże to dieta-cud, tym razem znacznie dłuższa.
Powtarzać do skutku

Pozdrawiam serdecznie
Alex

Mam jeszcze tylko pytanie – co jeśli takim “hassle” są osoby z najbliższej rodziny – rodzeństwo, rodzice, itp.?
Jestem ciekaw jakie jest Twoje zdanie w tej kwestii?

Pawle, źle się wyraziłem. Chodziło mi o sytuacje gdzie po prostu musimy coś zrobić, załatwić i trafiamy na taką oporną osobę gdzie grzeczność nic nie daje. (przykład, rejestracja sprowadzonego samochodu, jest się przypisanym do konkretnego urzędu celnego i skarbowego, gdzie takimi sprawami zajmuje sie jeden konkretny urzędnik który robi problemy, a niestety nie ma innej osoby która może to załatwić).

Piszesz: „..teraz co dziwne zauwazam wiekszy szacunek i mniej problemow od tych ze hassle makers. „
To jest przyjemny efekt uboczny tego p[odejścia, które opisałem

Krzysztof Ostrowski
Niewłaściwie mnie zrozumiałeś i w tym wypadku ja ponoszę za to odpowiedzialność.
Powinienem wyraźnie podkreślić, że nie chodzi mi o Twoją „męczeńską postawę”, lecz jedynie o to, że kiedy w jakimś moim przedsięwzięciu pojawiają się duże trudności, albo odczuwam duży dyskomfort, to często jest to sygnał od losu (Boga, wszechświata, wybierz co chcesz), że to przedsięwzięcie nie jest dla mnie długofalowo dobre.
Jest to obserwacja dotycząca wyłącznie mnie i nie sugeruję, abyś tu mnie naśladował To była tylko taka uwaga na marginesie.

Grażynka
Przeczytałem kilka książek, to wszystko

Pozdrawiam serdecznie
Alex

Choć w większości przypadków moje “wygodnictwo” zmierza do zminimalizowania “wydatków energetycznych” i staram się szukać najprostszych rozwiązań… wliczając w to “nieproblematyczne” otoczenie znajomych.

Napisz, proszę, jeśli źle zinterpretowałem Twoją odpowiedź.

Alex, Twoje zdjecia w Blipie zachecaja do aktywniejszej pracy nad soba. Tez chce moc sam sobie organizowac czas pracy i pracowac np. nad morzem. Musisz zamieszczac takich zdjec wiecej,motywuje:)

Antek

Nawyk dobierania sobie odpowiednich osób bardzo ułatwia życie niezależnie od tego, co mówią o tym zwolennicy „męczeństwa”

Paweł
Piszesz: „Gdyby tylko rzeczy były albo dobre albo złe, byłaby to idealna metoda „
Co dokładnie chcesz przez to powiedzieć?

Agnieszka Ryczko
Napisałem „…nie oznaczają „wywalania” z naszej rzeczywistości ludzi, którym zdarzyło się jedno drobne potknięcie „
Czyli chodzi o coś incydentalnego (a nie powtarzający sie wzór postępowania), co nie spowodowało poważnej perturbacji u nas.

Jerzy K.
Wytłumaczę może bliżej o co mi chodzi.
Uważam mój osąd innej osoby za wysoce subiektywny. Jeżeli niepytany powiem o nim tej innej osobie, to ewentualnie sprawię jej tym dużą przykrość. Zadaję więc sobie pytanie jaki mam do tego prawo i przeważnie wychodzi, że żadne.

Widze w Twoich wypowiedziach pewną sprzeczność, bo w poprzednim komentarzu piszesz: „uważam że zasługują na szczerość, więc mówię zawsze prosto w oczy. „ a w ostatnim „ Nigdy nie mówię “nie chcę się z Tobą spotykać bo mnie męczysz, bo jesteś arogancki, bo…” o prostu się nie spotykam, nie widzę powodu żeby komuś robić przykrość. Nie widze też powodu, żeby fundować komuś terapię, za którą nie będzie wdzięczny. „
Jeśli chodzi o Twoje pytanie: „Na koniec pytanie do Ciebie:
Uciążliwa znajoma zaprasza mnie na spotkanie, po raz kolejny odmawiam, ale ona nie daje za wygraną. „
to nie mam takich doświadczeń, bo nie mam uciążliwych znajomych To jest rezultat eliminowania „hassle makers” z mojego życia.
Generalnie odnoszę wrażenie, że parę rzeczy robimy podobnie, tylko opisujemy inaczej.

Artur
Piszesz: „Za taką wiedzę, jak tutaj, zwykle płaci się ciężkie pieniądze.
Pozdrawiam „
Ja zarabiam stosunkowo „ciężkie pieniądze” gdzieś indziej dlatego wiedza tutaj jest i pozostanie „free”

Katarzyna
Piszesz: „Mianowicie ja zwracam uwagę na ile te drobne potknięcia ludzi, którzy są blisko mnie są wynikiem zmiany, rozwoju, próbowania czegoś nowego itp. a na ile jest to permanentnie powtarzające sie potknięcia, ktore właśnie wynikają z braku uczenia się i wyciągania wniosków. „
Dlatego ja napisałem o ignorowaniu pojedynczych drobnych potknięć. Permanentne wrzucają już kogoś na „czarna listę” niezależnie od ich „pochodzenia”

Elżbieta
„Eliminacja” jest normalnym słowem dość dobrze opisującym zarówno intencje jak i pożądany rezultat takich działań. Gdzie tu jest okrucieństwo?
Co do reszty Twojego komentarza, to postępuję bardzo podobnie.
Piszesz: „..mam okazję zastanowić się nad różnymi sprawami i dojść do wniosków, które mnie zaskakują. „
Jak to dobrze czasem robi poużywać naszego umysłu, nieprawdaż?
Ja staram się regularnie robić sobie takie „sesje”

Marcin Grąbkowski
Opisujesz problem, dotykający bardzo wielu z nas. Tutaj czasem bardzo pomocna jest „dieta”, kiedy ograniczamy kontakt z danymi osobami.

Mieczotronix
Piszesz: „…że nie zawsze, to co wydaje się nam permanentną uciążliwością jest nią naprawdę… obiektywnie. „
Masz rację. Niemniej ja (jak i prawdopodobnie każdy z nas) żyje w moim subiektywnym świecie uwarunkowanym moimi doświadczeniami, postrzeganiem i oczywiście tez stanem emocjonalnym. I jeżeli w tym subiektywnym świecie ktoś jest „hassle maker” to nie oznacza to oczywiście jakiegoś „obiektywnego osądu”, niemniej taka osoba swoim zachowaniem znacząco zmniejsza mój komfort życia. To wystarczający powód, aby w jakiś sposób usunąć ją z mojej rzeczywistości.
Piszesz dalej: „Jednak skoro do tej pory byliśmy z taką uciążliwą osobą w jakiejś relacji, to być może coś miała (i nadal ma) ona dla nas do zaoferowania coś ciekawego, w jakiś sposób była wartościowa. „
To może oznaczać jedna z następujących możliwości:
to była od początku pomyłka i nie pasujemy do siebie
ta osoba się zmieniła i n ie pasujemy do siebie
ja sie zmieniłem i nie pasujemy do siebie

Jeżeli powyższe rozważamy w kontekście tematu tego postu, to nie widzę sensownego powodu aby podtrzymywać taka znajomość jeżeli na jej miejsce mogę znaleźć coś kogoś bardziej bezproblemowego.
Piszesz: „W każdej problematycznej relacji zawsze częścią problemów jesteśmy my sami. „
Po pierwsze byłbym ostrożny z używaniem słowa „zawsze”
Po drugie, nasza część problemu często polega na tym, że trwamy w czymś, co powinniśmy zakończyć Ignorowanie niedopasowania jest często występującym źródłem komplikacji.
Piszesz: „Jeśli nie mamy ochoty uporać się z własnymi problemami w danym momencie, to nie róbmy tego kosztem drugiej osoby. „
Co to ma wspólnego z tematem postu. Jeśli ktoś sprawia mi problemy a ja mówię „dosyć” (i działąm odpowiednio) to gdzie to jest jego kosztem???
Dalej „Nie “odstrzeliwujmy” ich tak po prostu, bo nie chce nam się zrozumieć, czego od nas teraz chcą. „
Tego nie pisałem w moim poście. Tam pisałem o ludziach, którzy permanentnie powodują nam kłopoty wszelkiego rodzaju.

WhiteLightning
Piszesz: „Patrząc np. jak wygląda załatwianie spraw w urzędzie albo służbie zdrowia krzykacz więcej i szybciej załatwi, a kulturalny człowiek zostanie odesłany albo zlekceważony. „
Jak to wytłumaczysz, że mam dokładnie odwrotne doświadczenia?
Piszesz jak uniknąć sytuacji : „ mnie osobiscie dobiło, że w tym roku juz 6ty raz mialem szkode na zaparkowanym samochodzie „
Prosta rada – przenieś się w bardziej cywilizowane okolice. Może nie da się tego zrobić od razu, ale postaw to sobie na liście priorytetów.
Pytasz: „skąd można czerpać siłę na dalszą pracę nad sobą i co robić żeby jednak nie dać się ściągnąć do tego naszego “piekiełka” ? „
Rzecz zaczyna się od braku wewnętrznej zgody na pewne rzeczy, którymi „częstują” nas inni ludzie. Potem konsekwentnie odsiewamy niepasujących ludzi a nawet całe środowiska nie przejmując się opiniami takiego otoczenia. Jednocześnie warto pracować nad sobą, aby „zakwalifikować się” u lepszych ludzi, bo oni też mają swoją poprzeczkę. Szczegóły znajdziesz na blogu

PiotrP
Piszesz: „Zbyt emocjonalnie podchodzę do ludzkiej głupoty. „
Ja kiedyś uświadomiłem sobie ile głupot sam popełniłem i odtąd wyluzowałem
Oczywiście nadal eliminuje ”hassle makers” ale po co miałbym sie przy tym denerwować?

Krzysztof Ostrowski
Uwaga, dla mnie znacznie łatwiej stać się „hassle maker” niż wampirem emocjonalnym, to nie są pojęcia tożsame!
Wracając do Twojego przykładu numer jeden to przeczytaj mój post
http://alexba.eu/2007-04-27/rozwoj-kariera-praca/dobre-rzeczy-bez-trudu/

Jeżeli chodzi o problematyczne urzędy to z jednej strony staram się zminimalizować ilość interakcji a z drugiej opłacam ludzi, którzy robią to za mnie

Pozdrawiam serdecznie
Alex

Do czego zmierzam? Może przykład nie był najlepszy – w obecnej chwili jest mi “najbliższy”, dlatego pewnie go opisałem. Chodzi o to, że nie zawsze takich ludzi, a czasem całe urzędy(!) da się wyeliminować ze swojego dnia, czy nawet życia. Niestety.

A może się da, tylko ja jestem zbyt mało kreatywny?

Pozdrawiam, świetny post, jak zwykle.

Przepraszam, że się wtrące, ale mam jedno pytanie do Twojej ciekawej wypowiedzi.
Napisałeś:
” zastanawiam się nad jedną rzeczą. Z jednej strony faktycznie warto być miłym dla innych, ale czasami mimo to po prostu ma się już wszystkiego dość i przychodzi myśl, że może nie warto iść pod prąd. ”

Czy bycie miłym to droga pod prąd?

W efekcie dochodzi sie czasem do wniosku ze i tak nasza próba pozytywnego wyróżnienia się zostanie zgnieciona przez wszechobecne szare realia (mnie osobiscie dobiło, że w tym roku juz 6ty raz mialem szkode na zaparkowanym samochodzie ). A niestety od takich “hassle makers” chyba nie sposób się odciąć?
Jednak post nie ma służyć narzekaniu, tylko zobrazowaniu sytuacji. Chciałem Cię zapytać skąd można czerpać siłę na dalszą pracę nad sobą i co robić żeby jednak nie dać się ściągnąć do tego naszego “piekiełka” ?

pozdrawiam Sebastian

pozdrawiam
Krysztof

Bardzo ciekawy post Alex.
Co o czym piszesz (Hassle in my castle) doświadczałem w różnym natężeniu mieszkając wspólnie pod jednym dachem razem z najbliższymi mi osobami. Kocham ich bardzo, ale zauważyłem, że nasze różnice wynikające z odrębnego postrzegania świata doprowadzają czasami do niepotrzebnych starć i konfliktów. Z czym nie czułem się komfortowo. Postanowiłem wyprowadzić się i wynająłem kawalerkę. I zauważyłem poprawę w stosunkach z moimi najbliższymi. Zmieniły się też pytania, które padają: z “byś się wziął za to i tamto, zrobiłbyś to i to, itd, itp.” na “Co tam u Ciebie słychać”, “Czy wszystko w porządku”?. Ja też ze swojej strony jeśli się już komunikuje z nimi i nawiązuje kontakt to też ze szczerą chęcią poznania, co też nowego i ciekawego spotkało moich najbliższych.
Pozdrawiam
Marcin Grąbkowski

“ELIMINACJA” z życia nie odpowiadających mi osób w imię polepszania własnego życia brzmi radykalnie i okrutnie – nawet jeśli okazuje się, że w praktyce polega ona po prostu na DOKONYWANIU WYBORU spędzania czasu z innymi osobami.
Nie nazwałabym tak własnych działań – a jednak w praktyce często postępuję podobnie. Zanim przyjmę zaproszenie zastanawiam się z kim się spotkam i czy na pewno mam ochotę w taki sposób spędzać mój czas – bardzo często decyzja zależy od tego z kim jeszcze przyjdzie mi się spotkać . Ograniczyłam kontakty z częścią najblizszej rodziny, ponieważ za dużo mnie kosztowało ciągłe tłumaczenie się z wybranego przeze mnie sposobu życia (efekt był dla mnie samej zaskakujący – kontakty są rzadsze, ale znacznie bardziej przyjemne).
Bardzo lubię sposób, w jaki Alex nazywa rzeczy po imieniu – dzięki temu mam okazję zastanowić się nad różnymi sprawami i dojść do wniosków, które mnie zaskakują.
Dziękuję

Cieszę się, że Alex poruszył bardzo ważny i moim zdaniem szalenie istotny w życiu temat otaczania się dobrymi dla nas ludźmi.

Dobrymi w takim znaczeniu, co dla każdego z nas jest ważne, co każdy z nas ceni i jak chce żyć. Ten wybór jest po stronie każdego z nas. I albo go podejmujemy albo żyjemy tak, jak chcą tego inni.

Z mojej strony dodałabym ważną rzecz związaną z tzw, drobnymi potknięciami. Mianowicie ja zwracam uwagę na ile te drobne potknięcia ludzi, którzy są blisko mnie są wynikiem zmiany, rozwoju, próbowania czegoś nowego itp. a na ile jest to permanentnie powtarzające sie potknięcia, ktore właśnie wynikają z braku uczenia się i wyciągania wniosków.

Warto też być uważnym na tych, którzy próbują skontrolować nasze życie, otaczając nas dobrymi radami, sugestiami bez prośby o nie z naszej strony. Od tego się zaczyna a później mamy już działania do wykonania, które ani nam samym nie służą za to zabierają czas i energię, którą można byłoby spożytkować na ważne i dobre dla nas rzeczy.

Ja w tym roku zauważyłam taką osobę w moim najbliższym otoczeniu (przyznaję, nie było to miłe odkrycie) i pomimo bólu w sercu mocno zdystansowałam się doprowadzając do symbolicznych kontaktów. Odetchnęłam pełną piersią gdy przestała być w moim ostoczeniu, a wiele spraw naprawdę bardzo dobrze się ułożyło. Okazała się dodatkowo, że szereg działań tej osoby było jedną wielką fikcją i poza zamieszaniem i zabieranienim czasu (o różnych porach!) nic z tego dalej nie wynikało. Brrrrr!

Dzięki za ten post!

Katarzyna