Nadal jestem na początku mojej ścieżki trenerskiej, z tą różnicą że teraz wiem dokąd zmierzam.
Od stycznia przeprowadziłem ponad 20 szkoleń, cztery z nich były to bezpłatne szkolenia otwarte. Staram się wciąż rozwijać, pochłaniam kolejne pozycje literatury, podglądam pracę innych trenerów, analizuję, wyciągam wnioski. Dorobiłem się strony internetowej, oraz własnego bloga.
Mój syn ma już 4 miesiące i wypełnia cały mój wolny czas. Poza prowadzeniem szkoleń zdecydowałem się na pracę na etacie, która pozwala mi utrzymać rodzinę, a jednocześnie nie ogranicza prowadzenia szkoleń.
Mam świadomość że jeszcze dużo przede mną, ale już upewniłem się że chcę szkolić.

Jeszcze raz dziękuję wam za wszystkie napisane tu słowa.

Pozdrawiam
Jerzy Kubina

Prawdopodobnie powinienem był naspisać “od kilku miesięcy jestem w stand by mode” zamiast “czekam już kilka miesięcy”

Kwestia szkoleń tu gdzie pracuję zarobkowo to sprawa odrębnego dziłu i ich “Wewnętrznej polityki” ja mogę jedynie wyrazić chęć przystąpienia do szkolenia z wybranej tematyki. O tym jaka to “polityka” wolał bym się publicznie nie wypowiadać ;/

Znalazłem natomiast ciekawe rozwiązanie tego szkoleniowego impasu. Wyszukuję darmowe seminaria szkoleniowe organizowane przez rozpoznawalne marki i biorę w nich udział (ostatnio byłem w IBM BTO). Oczywiście jestem świadom, że tego typu wydarzenia są pewną formą reklamy i aktywnego poszukiwania klientów, jednak można z nich wynieść przydatną wiedzę i spotkać ciekawych ludzi.

Oczywiście jest to bardzo szczególna forma “szkolenia” się.

Pozdrawiam

Wojtek Szywalski

Napisałeś: “czekam już kilka miesięcy (nie tylko ja) na szkolenie, które nie może się odbyć, cały czas jest odwoływane. Ostatnio szkolenie zostało odwołane (Uwaga) 20 godzin przed terminem.”

I naprawdę nadal czekasz na to szkolenie? Z jakiego powodu? Ja więcej nie machnęłabym nawet ogonem w kierunku tej firmy szkoleniowej. Dodatkowo wniosłabym o zwrot poniesionych kosztów – chocby biletów.

Może warto się zastanowić nad wyborem innego szkoleniowca?

Pozdrawiam, Ewa

Potwierdzam w małopolsce mam pozytywny przykład dobrze zaplanowanego i zrealizowanego szkolenia dla organizacji pozarządowych. Tematem było zarządzanie projektami oraz zdobywanie funduszy unijnych.

Wracając do pytania Jerzego K. To bardzo proszę zwróć uwagę, że w obecnej sytuacji gospodarczej firmy szczególnie dotknięte recesją zapotrzebowania na dobra niekoniecznie niezbędne do życia tną koszty, a co za tym idzie ich budżety szkoleniowe kurczą się. Odchodzi się od sprawdzonych (renomowanych?) firm szkoleniowych na rzecz tańszej konkurencji z estetyczna stroną w sieci (dosłownie!)

Dla Ciebie Jeży K. może być to dogodna okazja na pozytywne wychylenie się. Z doświadczenia wiem, że “tańsza konkurencja” to również słabsza obsługa klienta. Osobiście czekam już kilka miesięcy (nie tylko ja) na szkolenie, które nie może się odbyć, cały czas jest odwoływane. Ostatnio szkolenie zostało odwołane (Uwaga) 20 godzin przed terminem. Nie muszę chyba wspominać co to oznacza, od bałaganu w kalendarzu po wykupione bilety, miejsca hotelowe itd.

Jerzy K. Więcej wiary i gratulacje z okazji maleństwa!

3maj się!

Pozdrawiam Wszystkich

Wojtek

A jeszcze dodam, żeby nie było, że nie mam poczucia humoru – uważam, że takie “ćwiczenia”, które opisałam wyżej są dobre w pewnych sytuacjach… Kiedyś przez kilka lat zajmowałam się międzynarodowymi wymianami młodzieży i tego typu zajęcia rzeczywiście pomagały w komunikacji. Pierwsze lody były przełamane, wspólnie się pośmialiśmy, dzięki czemu młodzi Polacy mogli swobodniej komunikować się z młodzieżą z Niemiec, Białorusi i innych krajów.

No, ale w sytuacji kiedy grupę stanowią dorośli ludzie w różnym wieku, PRACUJĄCY – a więc tacy, którzy uznali,że zagadnienia związane z tematem negocjacji pomogą im w pracy zawodowej – takie praktyki są nie do przyjęcia!

I jeszcze słówko o szkoleniach z EFS…rzeczywiście niedobrze się w tej branży dzieje. Mogłabym napisać bardzo dużo o różnego rodzaju kombinacjach i przekrętach firm organizujących szkolenia…

Chociaż są projekty naprawdę bardzo dobre – np. jeden z dwóch, którymi się zajmuję (a ten drugi to niestety żadna rewelacja…)

Mam pozytywny przykład ze swojego doświadczenia jako uczestniczki. Pod koniec zeszłego roku miałam okazję wziąć udział w naprawdę świetnym projekcie szkoleniowym. Skierowany był do przedstawicieli niedawno powstałych organizacji pozarządowych i wszystko było na najwyższym poziomie. Organizacja, poziom merytoryczny, trenerzy i fakt, że rzeczywiście trafił w realne potrzeby! Namówiłam na udział przyjaciół i seria szkoleń zmieniła na duży plus funkcjonowanie naszego stowarzyszenia, podniósł się nasza wiedza.
Jeżeli można, to ujawnię nazwę organizatora – była to Fundacja Aktywności Obywatelskiej z Lublina. Uważam, że zrobili kawał dobrej roboty za pieniądze UE.

Pytasz: “CZY JEST OK PYTANIE ORGANIZATORA SZKOLENIA O REFERENCJE TRENERÓW?”
To jest pierwsza rzecz, jaką należy zrobić!! Warto zapytać, czy taki trener pracuje też na wolnym rynku (bez dofinansowania z Unii) i ile na takowym rynku zarabia za dzień szkolenia Tutaj oddzielają się ziarna od plew (zazwyczaj).

Piszesz: “Ale co mnie przeraża – ludziom się podobało (a może udawali), śmiali się, żartowali…Może to ja jestem sztywniarą? ”
Zachowanie tych ludzi świadczy albo o bardzo kiepskim poczuciu własnej wartości, albo o żenującym poziomie ich edukacji. Tak czy inaczej, już wiesz skąd się wzięło tyle polish jokes?

Nie dyscyplinuj trenerki tylko firmę organizującą, najlepiej przez pisemną skargę do jednostki przyznającej dotacje na taki “program szkoleń”

Ewa W
Dopiero teraz widzę, że parę postulatów też zamieściłaś. Najwyraźniej mamy podobne podejście do tematu

Piotr Stanek
Smutnym faktem jest, że znaczek EFS jest często gwarancją kiepskiego poziomu i skuteczności szkoleń. To jest stajnia Augiasza, którą ktoś powinien przeczyścić!
Pozdrawiam
Alex

1. “podpisałam deklarację uczestnictwa, nie można ot tak zrezygnować (to projekt unijny).

Twoja rezygnacja nie byłaby “ot tak”, tylko spowodowana żenującym poziomem szkolenia. Ja napisałabym oficjalne pismo, ze rezygnuję, z uzasadnieniem rezygnacji szkolenia. W piśmie podałabym kto prowadził (z imienia i nazwiska), oficjalną nazwę projektu i temat szkolenia, potem podałabym te przykłady, które tu napisałaś i dopisałabym, że dla Ciebie to nie tylko strata czasu, ale także poprzez swoje uczestnictwo wspierałabyś marnowanie unijnych pieniędzy, a na to zgodzić się nie chcesz i nie chcesz swoim nazwiskiem “firmować” tego typu przedsięwzięć. Pismo wysłałabym do wiadomości instytucji finansującej.
Tylko w taki sposób możemy przerwać tego typu praktyki, które są nieuczciwe zarówno w stosunku do uczestników, jak i instytucji finansujących.
Bez tego ten organizator będzie dostawał kolejne pieniądze na kolejne żenujące tzw. szkolenia

2. …”sama zajmuję się projektami, więc wiem jaki to problem dla organizatora, kiedy uczestnik nie uczęszcza.”

Agato, Ty nie jesteś po to, żeby ułatwiać organizatorom zarabianie pieniędzy w spposób, którego nie chce nazywać nawet. Masz pełne prawo do korzystania z rzetelnie prowadzonych szkoleń. Ty za nie nie płacisz, ale ktoś płaci w Twoim imieniu. Zgoda na coś takiego to zgoda na bycie oszukiwaną. Organizator, który prowadzi projekt w taki sposób zasługuje w pełni na problemy z rozliczeniem z instytucja finansująca. Wszak pieniądze dostaje na realizację rzetelnego projektu, a nie “tak sobie” na życie. W moim odczuciu taki organizator POWINIEN mieć kłopoty!

Mówmy głośno NIE dla takich przedsięwzięć!

Pozdrawiam, Ewa

Tak mi się przypomniało

Zainteresował mnie post Anny, okazało się że Anna to dobrze znana mi osoba.
Dołączę się do jej pytania o referencje.

No i cóż, jak było napisałam, ale może jeszcze kilka przykładów “ćwiczeń”
-każdy pomyśli sobie tytuł jakiegoś filmu, a następnie wypowiada go głośno dodając na początku zdanie “pod spódniczką noszę…”
-stajemy w kółeczku, ktoś jest w środku, pokazuje na innych palcem i mówi np. “pralka”, “kangur”, “słoń”, a dana osoba ma to udawać (nie uczestniczyłam w tym, bo nie wytrzymałam)
-wypisujemy na kartce trzy dowolne zwierzątka, a potem się okazuje co to niby znaczy “pierwsze odzwierciedla jacy jesteście w domu, drugie w pracy, a trzecie w łóżku” (bez komentarza…)

I jeszcze inne dziwne rzeczy, w tym tylko jedno ćwiczenie powiązane z tematem negocjacji.
Ale co mnie przeraża – ludziom się podobało (a może udawali), śmiali się, żartowali…Może to ja jestem sztywniarą?

A teraz coś, co was zaskoczy – w przyszły weekend idę na drugą część tego szkolenia. Dlaczego? Cóż, podpisałam deklarację uczestnictwa, nie można ot tak zrezygnować (to projekt unijny). A poza tym sama zajmuję się projektami, więc wiem jaki to problem dla organizatora, kiedy uczestnik nie uczęszcza.
Dlatego tam idę. Więc może Alex jakaś porada?

Jak zdyscyplinować trenerkę, aby trzymała się tematu zajęć i żeby nie proponowała tych żenujących “ćwiczeń”, które nie wszystkim wydają się zabawne…

Pozdrawiam ciepło
Aleksandra Mroczkowska

No i co jeśli jest to szkolenie otwarte, które sama organizuję. Jak udokumentować przeprowadzenie takiego szkolenia? Referencji nie będzie, bo niby kto ma je wystawić?

Jurek

ps. przemyśl kwestie projektora – slajdy to tylko tło, a rozwiązania analogowe są w modzie

z pozdrowieniami

Jurek, kiedyś też z Tarnobrzega

Jerzy K.
Cytujesz z oferty na stanowiska trenera:
“- umiejętności trenerskich popartych odpowiednimi szkoleniami. To na drugim miejscu pośród oczekiwań, czyli dość wysoko,zaraz po 3-letnim doświadczeniu.
- entuzjazmu do pracy trenerskiej, na ostatnim miejscu, niżej niż elastyczność i mobilność. ”

Dla równowagi, w mojej całej karierze trenerskiej od 1992 roku raz poproszono mnie o CV (i nic więcej), to było przy moim drugim kliencie. Drugi raz zdarzyło się to kilka lat temu, spowodowało to zawieszenie wszelkich rozmów, aż przeproszono mnie za “nadgorliwość jednego z pracowników”
Ale ja:
-nigdy nie ubiegałeś się o etat trenera
- nigdy nie ustawiałem się w kolejce po jakąkolwiek jałmużnę (frajer jestem, no nie? )”
-koncentrowałem się na rezultatach dla klienta
więc Twoja sytuacja może być inna.
Piszesz: “Kurs w rodzinnym miasteczku zorganizuję bezpłatnie, zawsze to jakieś doświadczenie, …”
To jest dobry pomysł….. pod warunkiem, ze znajdziesz dość chętnych.
Jeśli chodzi o pytania prawne, to zgodnie z obowiązującymi przepisami nie wolno nam tutaj takowych udzielać.

Rafał
Poruszasz istotny problem osób, które zaczynają działalność i nie mogą wykazać się poważniejszymi referencjami, czy też klientami. To nie jest temat na jeden komentarz, moja akcja dla startupów ( http://alexba.eu/2009-12-13/tematy-rozne/startup1-po/ ) zajmowała się takim indywidualnym wypracowaniem sposobu skutecznej sprzedaży.
Ewa W podsunęła parę pomysłów jak do tego podejść w wypadku Jerzego

Pozdrawiam serdecznie
Alex

“Od jak dawna działa Pan na rynku jako trener?” – od x lat – mam za sobą przeprowadzenie x szkoleń w firmie Y, Z, B, dla takich i takich drup. Szkolenia obejmowały nastepujące zagadnienia:….
Tu automatycznie pokazuje swoje doswiadczenie jako trener, bo z tego co Jerzy K napisał wiemy, że je ma!

“Ile godzin przeprowadzonych szkoleń?”- tutaj wskazuje ilość dni szkoleniowych, co przelicza na godziny, wlicza w to takze szkolenia bezpłatne w ramach własnej działalnosci. Jerzy szkolił pracowników, a nie kolegów z podwórka – przeczytaj, co sam o sobie napisał.

“Kogo Pan szkolił, chodzi mi o konkretne nazwy firm?” Tutaj Jerzy spokojnie wymiena firmy i grupy, które szkolił! Nie ma to znaczenia, czy w ramach własnej działalnosci czy na etacie.

“Czy ktoś może udzielić referencji, potwierdzić Pańską skuteczność?” – to trzeba ustalić z byłymi szefami.

Pozdrawiam, Ewa W