Bardzo dziękuję za niezwykle uzyteczny post warty kilka tysięcy złotych moim zdaniem.

Użyteczne i bardzo praktyczne sformułowania wraz z szerokim wyjaśnieniem Alexa to ogromona wartość, której często nie mamy na warsztatach, za które właśnie takie pieniądze płacimy.

Stosuję te zwroty i działają w 150%! POLECAM !

2. Jeżeli ktoś mi coś mówi z wyrzutem to poza komunikacją (być może złośliwą, a być może po prostu nieudolną) chciałbym dowiedzieć się o cel przekazu. Być może warto zapytać się wprost: po co mi to mówisz.

3. Tak wiem stwierdzenie “nie twoja sprawa” nie jest uprzejme, ale za to ucina temat dosyć skutecznie i na długo. No chyba, że nie chcemy tematu ucinać – ale tu powraca kwestia założeń i tego z kim rozmawiamy.

4. Przykład. Tu sprawa jest nieco bardziej złożona. Zauważam (ale być może się mylę), że ludzie poznawszy pewne reguły, a szczególnie konstrukcje słowne, zaczynają je bezwiednie nadużywać. Nie wiem jaki mechanizm tym rządzi ale widywałem to wielokrotnie, by nie rzec regularnie. I stąd pojawiło się takie wyobrażenie. Wszak pytanie o to co się chce przez coś powiedzieć jest naprawdę fajne, wygodne i użyteczne. Byle jak każde narzędzie – nie było nadużywane.

Yeti Ł.
Piszesz: “A ja tak sobie myślę, że nie ma uniwersalnych rad dobrych na każdą okazję. ”
Pewnie coś w tym jest, ale jak dajesz komuś radę, która jest użyteczna w co najmniej 90% przypadków, to moim zdaniem jest to OK.
Sugerowane przez Ciebie “to nie twoja sprawa” jest znacznie bardziej nieuprzejme niż rozwiązania proponowane przeze mnie. Po co generować niepotrzebna negatywną energię?
Piszesz też: “…może czasem warto wsłuchać się nie tylko w literę tego co jest przekazywane, ale także i ducha.”
Zgoda, zobacz w jakim duchu są te wypowiedzi innych, którymi zajmuję się w obydwu postach.
Proponujesz: “Czy nie byłoby dobrze wraz z tym pytaniem zachęcić do wykorzystywania w komunikacji parafrazy – czy sprawdzenia czy to co ja zrozumiałem ty faktycznie chciałeś powiedzieć.”
Proszę napisz jak chcesz to zrobić, kiedy np. ktoś z wyrzutem mówi Ci “Iksiński już dawno założył porządną rodzinę”
Skąd przyszło Ci do głowy stwierdzenie, że pytanie “CO dokładnie chcesz przez to powiedzieć” (bo takie sugerowałem) jest “dyscyplinującym i to w dodatku “wojskowym”??
Co Przytoczony przez Ciebie przykład ma wspólnego z tematem mojego postu????

Pozdrawiam
Alex

Natomiast danie narzędzia uniwersalnego takiego jak pytanie “Co dokładnie chcesz przez to powiedzieć?” rodzi ryzyko nadużywania tego zwrotu, bo jest ładny, grzeczny, ba elegancki, ale mam wrażenie, że niekiedy może zamykać usta rozmówcy. Jeśli taki jest cel postawienia pytania to OK, ale może czasem warto wsłuchać się nie tylko w literę tego co jest przekazywane, ale także i ducha. Czy nie byłoby dobrze wraz z tym pytaniem zachęcić do wykorzystywania w komunikacji parafrazy – czy sprawdzenia czy to co ja zrozumiałem ty faktycznie chciałeś powiedzieć.

Ludzie często mają problem w precyzyjnym formułowaniu myśli, często nie wiedzą jak przekazać ważne dla nich treści tak aby zachować delikatność i takt (szczególnie mówiąc o sprawach trudnych) i nie urazić rozmówcy. W takich przypadkach warto chyba pociągnąć rozmówcę za język, a nie “dyscyplinować” go wojskowym “A co dokładnie masz na myśl?” co spowoduje, że może zrobić unik.

Dlatego nie negując konieczności precyzyjnego komunikowania nawołuję do adekwatności środków do sytuacji.

Może taki jeden (wyimaginowany i przerysowany ale przez to bardziej plastyczny) przykład. Chłopak mówi do dziewczyny – masz piękne oczy. A ona na to “Co dokładnie masz na myśli?” – to zabije wszelki nastrój, bo jak powiedzieć, że to chodzi o to specjalne spojrzenie tej właśnie dziewczyny na tego chłopaka.

PS.
Ciekawe, czy tym razem też wylądaowałam w spamie

Pozdrawiam

Od Alexa: Też, właśnie Cię wyciągam

Na przykład:

A: Nienawidzę tego.
B: Zdefiniuj “nienawiść”.
A: No chodzi o to, że…

Czyli generalnie stwierdzenie “zdefiniuj” daje to samo wrażenie co “sprawdzam” ale zmusza drugą osobę do rozwinięcia tematu i opisania uczuć…

Mi ta metoda bardzo działa.

Wiele ciekawych uwag zawartych w tym artykule oraz komentarzach z pewnością przyda się w codziennym życiu. Bo upierdliwi i dobrze “życzący” znajomi rosną, jak grzyby po deszczu.
Może kilka odpowiedzi na “nurtujące ich tematy” da im trochę do myślenia…

Katarzyna
Piszesz: “Możemy zareagować atakując, albo możemy puścić uwagę mimo uszu. Pierwsza reakcja prawdopodobnie tylko podniesie poziom emocji. Zupełnie niepotrzebnie, bo po co mamy psuć sobie humor kompleksami innych? Osobiście zalecam opanowanie i nie zwracanie uwagi. ”
Wyobraź sobie, że na ulicy obcy mężczyzna bez przyzwolenia z Twojej strony chwyta Cię za biust. Też będziesz stosowała “opanowanie i niezwracanie uwagi”? A przecież opisywane przeze mnie sytuacje to tez naruszenia czyjejś strefy prywatnej

Agnieszka Ryczko
Fajnie, że jest kilka prostych sposobów, które wystarcza na większość ludzi

Ewa W
Piszesz: “Według mnie między atakiem a puszczaniem mimo uszu jest właśnie to, co proponuje Alex ”
Przytaczana przeze mnie metoda ma na celu znaczące “zepsucie przyjemności” osoby wtrącającej się w nasze życie. Zrobienie agresorowi (psychologicznie) “kuku” też wchodzi w zakres akceptowalnych rezultatów.

Wiktor
Piszesz: “znajduję od czasu do czasu kilka przydatnych informacji, czy rozwijających dyskusji. ”
Możesz sobie wyobrazić, że te “kilka przydatnych informacji” dla każdego Czytelnika może oznaczać całkiem inne informacje i jak widać z komentarzy, ten wątek dla sporej grupy osób jest przydatny.

Dalej “..po dzisiejszym wpisie, mam wrażenie, że to miejsce osób, które nie umieją sobie z niczym poradzić? ”
Hmmm…., na blogu jest 376 postów i 14 983 komentarze. Jeśli pod wpływem lektury tego postu odnosisz takie wrażenie, to nie będę z tym dyskutował

Pozdrawiam serdecznie wszystkich
Alex

Czy dobrze rozumiem na podstawie Twojego komentarza, że kwestie związane z poprawą relacji i dobrą komunikacją dotyczą według Ciebie wyłącznie osób, które mają kompleksy?

Napisałeś: “mam wrażenie, że to miejsce osób, które nie umieją sobie z niczym poradzić”. Skąd to wrażenie? Szczególnie chodzi mi o zwrot “z niczym poradzić” [wyboldowanie moje]? Wszak post Alexa dotyczy konkretnych, wybranych sytuacji, a nie “wszystkich”…

Ewa W

Od pewnego czasu śledzę ten blog i znajduję od czasu do czasu kilka przydatnych informacji, czy rozwijających dyskusji.

Jednakże po dzisiejszym wpisie, mam wrażenie, że to miejsce osób, które nie umieją sobie z niczym poradzić? Jeżeli ktoś potrzebuje regułek, czy sposobów, albo jakiś podpowiedzi,technik,rozwiązań aby ułożyć sobie stosunki z ludźmi, to nie za dobrze.

Mam nadzieję, że ten blog nie stanie się następnym “przedszkolem samorozwoju”, gdzie ludzie leczą swoje kompleksy, bo jak dotąd na to się nie zanosiło.

Pozdrawiam

Pozdrawiam w ten piękny sobotni poranek!

Pozdrawiam, Ewa W

“Myślę, że ludzie traktują nas uwagami tego typu bynajmniej nie z chęci wpłynięcia na nasze życie.” Z moich doswiadczeń, także z rozmów z róznymi osobami w bardzo różnym wieku wynika coś przeciwnego: są osoby, które nie wiedzieć dlaczego czują się upoważnione do “naprawiania” innych i mają “receptę” na życie innych. Potrafią nachalnie wtrącać sie i wymuszać bądź wyjasnianie, bądż zmianę. Bywa to bardzo męczące.

“To raczej próba poprawienia własnego samopoczucia poprzez wiercenie w czyimś brzuchu.” Ja widzę to inaczej – łatwiej grzebac w cudzym zyciu i je “naprawiać”, niż zająć się własnym życiem:)

Dalej Katarzyna napisała: “Możemy zareagować atakując, albo możemy puścić uwagę mimo uszu.”
Czy naprawdę uważasz, że nie ma nic pośredniego?
Według mnie między atakiem a puszczaniem mimo uszu jest właśnie to, co proponuje Alex.
W stwierdzeniu “masz prawo tak uważać” czy w pytaniu “co przez to rozumiesz” nie ma cienia agresji.

Pozdrawiam, Ewa W

W końcu mam coś na współlokatora, który skutecznie próbuje wypytać i wpłynąć na moje decyzje życiowe, gdy nie pytam go o radę. Słowo daję, że nauczę się na pamięć tych paru zdań i możliwych dialogów. Podoba mi się

Pozdrawiam