Pozdrawiam serdecznie.
Grzegorz Kudybiński.

do tej pory byłem biernym czytelnikiem blogu Alexa, niestety z powody pobytu za granicą nie mogłem od razu włączyć się w organizację grupy warszawskiej. Mam jednak nadzieję, że ciągle są miejsca dla nowych osób chcących się rozwijać

pozdrawiam,
m

jest to pierwszy, no może drugi oficjalny post na blogu Alexa. Dowiadując się o Krakowskim Klubie Samorozwoju, bardzo się ucieszyłem. Mimo że nie wiedziałem jaka forma spotkań będzie obowiązywać, czy tylko jedna osoba będzie szkolić, czy ktoś inny też. Teraz po kolejnym spotkaniu widzę jak nasza energia ze spotkania na spotkanie wzrasta. Moje osobiste odczucie – daje mi to energię, daje mi to niecierpliwość kolejnego spotkania i daje mi to wiarę w trochę innych ludzi o innych zainteresowaniach. I tutaj za to wszystko chciałbym podziękować Alexowi, bo to jednak za jego pomysłem poszli główni założyciele Aleksander i Marcin. Jeszcze raz – dziękuję.
I pozdrawiam cały blok.

Mateusz Twarożek (Krakowski Klub Samorozwoju).

przepraszam, że nie odpisałem wcześniej – mam ostatnio dużo pracy.
Aleksie, zgadzam się z przedstawioną przez Ciebie różnicą znaczenia “według informacji, które otrzymałem (…)” i “w moim rozumieniu (…)”. Propozycja użycia pierwszego sformułowania wynikała z niezrozumienia.
Zgadzam się też z Krzysztofem – “w moim rozumieniu” nie znaczy to samo, co “jak się domyślam”. Tutaj widać, że źle sformułowałem mój pierwszy komentarz: chciałem w nim powiedzieć, że w wypowiedzi Aleksa dostrzegam – w gruncie rzeczy niewielką, ale dość wyraźną – niepewność posiadanej wiedzy. Tymczasem użyłem trochę zbyt luźnego tonu i mój komentarz można było odczytać jako “Aleksie, czyżbyś domyślał się czegoś mając tylko niewielką wiedzę na ten temat?”. Nie miałem tego ostatniego na myśli.
Wracając do samej sprawy: wziąłem sobie do serca post Aleksa “wiedza i domysły”, gdzie Aleks napisał, że podczas rozmowy powinny być tylko dwa stany: wiesz coś na pewno lub się pytasz. Utkwiło we mnie to “na pewno” i dlatego uznałem dopuszczenie przez Aleksa niepewności w posiadanej wiedzy za pogwałcenie tej reguły. Uznałem, że jeśli Aleks pisząc “w moim rozumieniu” zaznacza możliwość jakiejś pomyłki, to znaczy, iż niepewność wiedzy jest stosunkowo duża – to znaczy na tyle duża, że według zasady “nie domyślaj się” należy ją wyeliminować.
Możliwe, że mamy różne kryteria jeśli chodzi o moment, w którym należy zaznaczać “możliwość pomyłki”. Dla mnie zaznaczenie “w moim rozumieniu” oznacza, że jestem pewny poprawności interpretacji w, powiedzmy, 95 procentach. Tymczasem być może Ty, Aleksie, zaznaczasz, że coś jest “w twoim rozumieniu” nawet, jeśli jesteś tego pewny w 99,5 procentach. Ja mając pewność 99,5 procent nie zaznaczałbym, że mogłem się pomylić, ponieważ uznałbym istnienie tego 0,5% niepewności za zaniedbywalne – lub może raczej za oczywiste: w końcu nie jesteśmy maszynami, a nasz język też nie jest w stu procentach jednoznaczny i pozbawiony możliwości indywidualnych interpretacji (chyba że chodziłoby o jakąś sprawę “oficjalną” – wtedy naturalnie “pewność wiedzy” oznacza pewność w 100%).

Pozostaje otwartym pytanie, co zrobić z tymi różnicami w “progach niepewności”, jeśli rzeczywiście istnieją i stanowią źródło tego nieporozumienia.

pozdrawiam,
Janek

Nie wiem, czy Twoje “za” równoważą moje “przeciw”, zwłaszcza w sferze prowadzenia dyskusji.

Pozdrawiam

Niestety nie uczestniczyłam na spotkaniu 5 grudnia organizowanym przez Alex’a, ale z miłą chęcią dołączę do organizowanej warszawskiej grupy… Proszę dajcie znać u kogo można się zapisać i czy każdy może do Was dołączyć ?

Pozdrawiam ciepło, Justyna

Bardzo cieszy mnie fakt, że inicjatywa spotkań warszawskich, która zakiełkowała na grudniowym spotkaniu blogu Alex’a, zmierza do działania. Spieszę wpisać się na listę uczestników

Pozdrawiam,
Marysia

Alex chciał wskazać, że nie posiada precyzyjnych informacji i dokonuje własnej interpretacji, ale jednak nie są to “czcze domysły”, niczym nie poparte.

Napiszcie, proszę, co sądzicie o tej analizie.

Pozdrawiam
Krzysiek

oznacza, że w przypadku komplikacji obwiniasz druga stronę “bo nie dostarczyła właściwych informacji”. To nie była moja intencja

Moja zaczynająca się od słów:
“Ponieważ w moim zrozumieniu chodzi tutaj o ….”
przerzuca całą odpowiedzialność za ewentualne przekłamania na mnie, bo przed publikacją takiego materiału nie zrobiłem “due diligence” (co w tym konkretnym przypadku byłoby przesadą)
Użyłem tego zwrotu w pełni świadomie.
Gdzie widzisz rozbieżność w zrozumieniu tego zdania?

Pozdrawiam
Alex

Tak to odebrałem: jako stwierdzenie, że “charakter tego przedsięwzięcia został tylko z grubsza wspomniany w rozmowie. Wygląda na niekomercyjny, ale nie zostało to wyraźnie powiedziane wprost, tylko raczej jest najbardziej prawdopodobnym wnioskiem z całej rozmowy.”

Dalej piszesz: “Jeżeli nie jest to mój projekt i nie jestem odpowiedzialny za jego kształt i dalszy rozwój, a do tego jego cele znam tylko z relacji słownej, to piszę “W moim zrozumieniu” zostawiając furtkę na potencjalną niedoskonałość tego ostatniego. To jest znak rzetelności w informowaniu Czytelników a nie domysłów”

Rozumiem. Ja napisałbym na Twoim miejscu na przykład “według informacji, które otrzymałem, przedsięwzięcie ma całkowicie niekomercyjny charakter (…)”. To też zostawia furtkę, ale wskazuje na to, że jest ona położona po stronie otrzymanych informacji, a nie sposobu ich interpretacji. Przynajmniej ja bym to tak zrozumiał.

Ciekawe, skąd się bierze ten różny sposób rozumienia tego samego zdania. Może to dlatego, że jestem matematykiem? Ale przecież zajmowałeś się informatyką, a to dość zbliżone dziedziny…

pozdrawiam,
Jan Warchoł

Pozdrawiam

Magdalena
Chętnie możemy zrobić to z osobną kategorią. Wam juz zrobiłem

Gdyby w innych miastach powstawały takie grupy (podkreślam że całkiem niezależnie ode mnie) to napiszcie post gościnny i wstawimy go w odpowiednia podkategorię. Pamiętajcie tylko o niekomercyjności takich przedsięwzięć bo inaczej będziemy się gniewać.

Pozdrawiam serdecznie
Alex

1 dla Warszawy

Trzymam kciuki.

Teraz ważna informacja -w przyszłym tygodniu, dokładnie dam znać od kiedy, czeka mnie kilkudniowy pobyt w szpitalu. Jest to związane z wypadkiem jaki miałam w grudniu- dlatego post o Grupie Warszawskiej pojawił się tak późno. Czuję się już dobrze, ale nadal nie mogę zbyt długo pracować przed komputerem i muszę robić częste przerwy stad post który miałam napisać wczoraj, pisze dziś i na maile nie odpowiadam bardzo szybko(ale staram się odpowiedzieć w przeciągu 1, 2 dni).

Alexie , pomysł utworzenia osobnej kategorii”Grupy Samorozwoju” na Twoim blogu jest świetny, tym bardziej, że powstały też inicjatywy utworzenia grup w Łodzi , Trójmieście , do tego jest Klub Krakowski no i Warszawska Grupa, Wszystko byłoby w jednym miejscu. Napiszę do Ciebie w tej sprawie .

Luke O, Piotr Stanek, Adrian Janowski- trzymam kciuki za realizację waszych pomysłów.

Anet, mogłabyś napisać do mnie maila? Nie wiem jak się z Tobą skontaktować, a mam małą prośbę.:-)

Lukasz, myślę że na obecną chwilę najlepiej będzie jeśli wszystko zostanie w jednym miejscu -czyli na blogu Alexa. Zobaczymy jak się będzie rozwijać dyskusja i jeśli zajdzie taka potrzeba to skorzystamy z innych środków ułatwiających komunikację, ok?

Pozdrawiam

Magdalena Malison.

Pozdrawiam serdecznie i zapraszam,
Michał Misiewicz

Używanie komentarzy jako forum to raczej słaba funkcjonalność, może lepiej skorzystać z http://groups.google.com/ na potrzeby WGS?

Pozdrawiam

Pozazdrościć tylko inicjatywy. A czy ludzie ze Szczecina i okolic nie chcieliby zorganizować się w podobny sposób? Są jacyś chętni ?

Pozdrawiam

Szukałem informacji o was w Krakowie i znalazłem jedynie szczątkowe informacje. Jak można do was dołączyć i czy jest taka możliwość oraz jak mogę się z Tobą skontaktować czy też osobami organizującymi ten projekt?