jakoś tak świat wtedy pięknieje

i zastanawiam się czasem czy to z powodu udanych eksperymentów z tantrą czy odwrotnie, to dzięki życzliwości do świata eksperymenty są udane

pozdrawiam
Witek

Piszesz:

“Problem polega na tym, że większość ludzi po prostu nie ma pojęcia, jak prowadzić luźną, przyjemną dla drugiej strony rozmowę z osoba spoza rodziny i najbliższych przyjaciół. To skazuje ich na pozostanie w tym siłą rzeczy ograniczonym kręgu ludzi, ze wszystkimi tego negatywnymi skutkami.”

oraz

“Tu jest właśnie ten przysłowiowy pies pogrzebany. Wielu ludzi nie potrafi lekko rozmawiać i ma kłopot z komunikacją wykraczającą poza standardowe sprawy i interesy. Problem polega na tym, że ćwiczenie jest najlepszą metodą nauczenia się tego, a to oznacza…. rozmawianie ile się da ”

Ja niestety chyba zaliczam się do takich ludzi Problem z zadzwonieniem do innych wynika chyba także trochę ze strachu, że nie będzie o czym gadać i rozmowa nie będzie się kleić. Generalnie podpisałbym się także pod postem Olgi. W każdym razie zauważony problem trzeba będzie naprawić i ćwiczyć rozmowy

Pozdrawiam serdecznie.
Grzegorz Kudybiński.

oczywiscie wybór zawsze zależy od nas. Od Ciebie.
Pozdrawiam, Ewa

W moim przypadku Twoje podejście niespecjalnie pasuje. Z jednej strony tak, jestem zajęty na 100%. Nie do końca musi tak być, ale taki już mam styl bycia i pracy. Zawsze zajęty Poza tym nie ma czegoś takiego jak 5 minutowa rozmowa U mnie to jest zawsze przynajmniej pół godziny.

A koniec końców sprawa opiera się o to, czy masz nawyk dzwonienia, żeby zapytać co słychać, czy też nie. Ja sobie go nie wykształciłem póki co.

Pozdrawiam,
Wicher

To nie o ględzenie, kwadransowe plotki ani godzinne pogawędki chodzi, i nie o to, by ktoś opowiadał nam w szczegółach, co u niego.

Chodzi o to, by bez żadnego interesu wykonać telefon i zainteresować się człowiekiem, a nie sprawą. Kilka zdań, 5 minut.

Na to wystarczy chwilka w samochodzie w korku, chwila w domu przy robieniu kawy. Nie wierzę, że wszyscy jesteście tak zajęci “po denko”, że nie starcza czasu na taki krótki życzliwy telefon.

Piszesz: “Kiedy mają już odrobinę czasu dla siebie to też próbują go efektywnie wykorzystać.”. To pozornie nieefektywne działanie w postaci telefonu może być bardzo korzystne, tylko nie w takim bezpośrednim przełożeniu, do jakiego wiele osób przywykło. A swoja drogą, naprawdę każdą chwilę wykorzystujesz efektywnie? Naprawdę? Tak co do minuty?

Mam wrażenie, że dla wielu osób “bycie potwornie zajętym” jest sposobem na życie i wymówką na wszystko, co niewygodne. Bycie w ciągłej “bieżączce”. Nie wierzę, że nie da się znaleźć 15 minut czasu w tygodniu na 3 takie telefony. Ja też jestem bardzo zapracowana i aktywnie żyje, a znajduję czas. To kwestia wyborów i chęci.

Pozdrawiam, Ewa

Zasadniczo masz rację. Też uważam, że to sympatyczne, miłe i w ogóle fajne, dzwonić tylko po to, żeby poględzić i dowiedzieć się co słychać. Sęk w tym, że jestem potwornie zajęty na codzień i wiem, że większość moich znajomych ma podobnie. Kiedy mają już odrobinę czasu dla siebie to też próbują go efektywnie wykorzystać. Takie życie.

Pozdrawiam,
Wicher

Pozdrawiam, Ewa

W moim odczuciu ważne jest, na kim się skupiamy w rozmowie. Na sobie i swoich potrzebach (także emocjonalnych) czy na rozmówcy.

Pozdrawiam, Ewa W

Pozdrawiam ciepło:)
Aleksandra Mroczkowska

Ania Polek
Witaj na naszym blogu
Piszesz: “Zawsze więc staram się mieć czas na takie niezobowiązujące kontakty z ludźmi na których mi zależy.”
To jest dobra strategia, dorzuć do tego jeszcze 10% “innych”, tak dla dywersyfikacji

Kilkoro Czytelników niezależnie od siebie postanowiło wypróbować słuszność tez przedstawionych w poście na mojej skromnej osobie
Mimo, iż niektóre telefony były w bardzo niekorzystnym momencie, mogliśmy zawsze umówić się na później
Pozdrawiam
Alex

Przechodząc do tematu dzwonienia: nie zdarza mi się dzwonić do znajomych by spytać ich “co słychać”. Znakomitą większość osób z którymi utrzymuję stosunki spotykam regularnie na uczelni. Z pozostałymi zdarza mi się “rozmawiać” przez gg, ale tak naprawdę najbardziej cenię sobie wspólne wyjścia np. do kina lub wyjazdy, kiedy mamy czas porozmawiać na mnóstwo różnych tematów i dowiedzieć się co u kogo słychać.
W pierwszej chwili po przeczytaniu tego postu pomyślałam, że nie umiałabym rozmawiać “o niczym” przez telefon, oraz że nie wyobrażam sobie że jakiś znajomy zadzwoniłby z tekstem “hej, masz chwilę pogadać?”. Potem przez chwilę myślałam, że warto by to zmienić i że masz, Aleksie, rację – warto czasem zadzwonić, gdy nic nie potrzebuję. Ostateczna wersja przemyśleń pojawiła się gdy dotarłam do formularza komentarza (oczywiście po przeczytaniu po drodze komentarzy ).

W tym momencie na długiej liście znajomych osób, do których mam numery telefonów, około połowa to ludzie których widuję co najmniej raz w tygodniu i nie widzę potrzeby dzwonić do nich, aby zapytać co się u nich dzieje. Z pozostałych zaledwie kilka jest takich, których nie spotykam regularnie, żywię do nich głęboką sympatię i jednocześnie wiem, że ucieszyłyby się z rozmowy telefonicznej. Twój post uświadomił mi, że trzeba do nich wreszcie zadzwonić
Tu dodam, że z jedną dobrą koleżanką prowadzimy telefonicznie długie rozmowy mniej więcej raz na dwa miesiące, gdy zostaje jej dużo darmowych minut do wykorzystania – wiedząc o tym z radością korzystam z okazji by pogadać.

Jednak jest wiele osób, z którymi nie wiedziałabym jak rozmawiać bez potrzeby. Nawet, gdyby do mnie zadzwoniły z pytaniem “co słychać”. Po prostu by mnie zatkało.
Z niektórymi z nich mam kontakt “na wszelki wypadek” i nawet spotkania osobiste kończą się na zdawkowych trzech zdaniach: “jak się masz?” “dobrze, co u Ciebie?” “jakoś leci”. To podtrzymywanie kontaktów wymuszone, bardziej z grzeczności niż z rzeczywistego zainteresowania. Ale takie nam odpowiada, i tak jest dobrze.
Muszę jednak przyznać, że jest też grupa osób, z którymi dobrze się dogaduję na żywo i lubię z nimi rozmawiać, ale rzadziej ich spotykam i jednocześnie nie wyobrażam sobie że dzwonię do nich (lub oni do mnie) tylko po to by spytać, co u nich słychać. Nie wiem jeszcze co o tym myśleć, więc może po prostu do jednej z nich zadzwonię “bez potrzeby” i sprawdzę co się stanie
Niezależnie od wyniku, będzie to ciekawe doświadczenie.

Pozdrawiam,
Aneta Rosłan