Napisałeś: “Życzę Ci powodzenia w realizacji tego co zamierzasz”

Dziękuję za życzenia. Znaczna część moich zamierzeń już się realizuje.

Pozdrawiam serdecznie,
Grzegorz Kudybiński.

Może nieco spóźnione, ale również mam swoje postanowienia noworoczne i postanowiłem się nimi z Wami podzielić

Odkąd trafiłem na bloga Alexa (ok. dwóch lat temu), otworzyło mi się w mojej głowie kilka zamkniętych do tej pory szufladek. Otworzyłem się na “nowe”, co do tej pory przychodziło (i nadal niestety jeszcze przychodzi) mi z trudnością.

Staram się “wyjść z tunelu”. To dalsze wychodzenie jest właśnie moim ogólnym, dużym zadaniem na rok 2010 Rok temu (dzięki poradom Alexa i Was) poszedłem na kurs języka angielskiego, który cały czas kontynuuję – bardzo sobie cenię tę decyzję.

Podobnie jak kiedyś Żaneta, jestem introwertykiem. Cały czas mam problemy wychodzeniem do ludzi i podejmowaniem prostych i klarownych decyzji. To sprawia, że póki co, moje życie zawodowe i osobiste nie wygląda do końca tak, jak je planuję na przyszłość.

I chociaż powoli, krok po kroku realizuję kolejne, małe etapy na drodze swojego rozwoju, to przydałby mi się mocniejszy kopniak. Muszę poczuć, że “sky is the limit” i osiągnięcie tego stanu szykuję na ten rok. Czy mi się uda? Na razie staram się być “zuchwałym” i życzliwie się uśmiechać

W tym roku kończę edukację i stanie przede mną poważna decyzja związana z dalszą drogą zawodową (obecnie mieszkam w małym mieście, wykonuję pracę, która daje mi jakąś satysfakcję, ale czuję, że to nie to, poza tym znam już swoją wartość i umiejętności). Wiem, że decyzja o skoku na głęboką wodę w nowym miejscu będzie dla mnie trudna – bo niestety znam siebie i wiem, jakie problemy sprawiają mi takie życiowe zmiany.

Myślę i mam nadzieję, że dalsza lektura tego blogu pozwoli mi się przełamać

Pozdrawiam

Pozdrawiam
Maks

Maksymilian
Piszesz: “On też chce coś z nich wynieść. ”
Na podstawie jakich przesłanek spekulujesz, co ja chciałbym wynieść z takiego spotkania?
Nigdy też nie rozpatrywałem spotkań z zaproszonymi Czytelnikami jako “Zwalenie na głowę Aleksa tłumu ludzi “. Właśnie dlatego nie robię masowych “spędów” na które może przyjść każdy z ulicy

Następne Twoje błędne założenie to: :”.Aleksowi zależy na indywidualnym podejściu do każdego z grupy, którą będzie trenować. ”
W wypadku grupy treningowej to jest jasne. Przy spotkaniu na kilkadziesiąt osób nie mówimy ani przez moment o treningu, tutaj cele i priorytety są inne Na Twoim miejscu nie stwierdzałbym też tak autorytatywnie “Od zwykłego dzielenia się wiedzą i przemyśleniami jest ten blog. ”
Potraktuj powyższe proszę tylko jako życzliwe uwagi, bo to są często spotykane błędy, a zapobiega im stosowanie zasady “nie spekuluj, pytaj”
Pozdrawiam wszystkich
Alex

Wydaję mi się, że Aleksowi zależy na indywidualnym podejściu do każdego z grupy, którą będzie trenować. Od zwykłego dzielenia się wiedzą i przemyśleniami jest ten blog.

Najzdrowiej będzie, jeżeli darujemy sobie to adwokatowanie i pozostawimy wybór gospodarzowi

A może Alex coś powie na ten temat? :>

Konferencja/BarCamp z Aleksem to kuszące rozwiązanie – ale dla nas. A przecież Alex nie organizuje tych spotkań bezinteresownie. On też chce coś z nich wynieść. Choćby satysfakcję z nauczenia paru ludzi czegoś co im pomoże w życiu.

Zwalenie na głowę Aleksa tłumu ludzi na pewno mu nie ułatwi kontaktu z każdym z osobna. Nigdy nie byłem na takim spotkaniu z naszym gospodarzem, więc to tylko moje gdybanie, ale wydaję mi się że praca z tłumem a praca z grupą to zupełnie co innego.

Wracając do tematu postu – póki co, jak na złość nie mam czym rozśmieszyć tego “na górze”.

Pozdrawiam,
Maks

Mnie spotkanie barcampowa bardzo by odpowiadało. Nawet w formie – każdy się prezentuje w czasie nie dłuższym niż 30 sekund; reszta spotkania rozmowy kuluarowe:)

piszesz: “Nie chcę też musieć odsyłać z kwitkiem połowy chętnych, co niestety ostatnio miało miejsce.”

Wydaje mi się, że i na to znajdzie się sposób. Gdyby udało się zorganizować spotkanie trochę w konwencji campowej (vide: http://en.wikipedia.org/wiki/BarCamp) to zapewne znalazło by się miejsce dla baaaardzo wielu osób (to chyba tylko i wyłącznie kwestia pojemności sali
Widzę co prawda jeden problem – wydaje mi się, ludzie chcą spotykać się z Tobą, co może być ciężko przekuć na prawdziwe spotkanie “czytelników z czytelnikami” a nie “czytelników z Alexem”. Ja w takiej campowej imprezie bardzo chętnie wziął bym udział.

Powodzenia w nowym roku Tobie i wszystkim czytelnikom!

Ja stwierdziłem, że jak nie wiem dokładnie czego chcę, ale mam jasne kryteria co mi “robi dobrze”, to odnajdują się atrakcyjne cele, o których istnieniu nawet bym nie przypuszczał.

Po dokładniejszym zastanowieniu się i sprecyzowaniu w myślach mojego celu: okazało się, że jest dosyć zbieżny z twoim “chcę być zadowolona z życia prywatnego i z tego, co i jak robię zawodowo; jak również pamiętam, że granica możliwości (np poziomu zadowolenia)może być dużo dalej niż się nam teraz wydaje”
Olga

@wojciechdudziak
Napisałeś:
“Jeśli już się dzielę, to z osobami, które znają się na rzeczy, a nie np z rodziną”
Mam podobnie, zauważyłem, że nie osiągam tego co zamierzam po tym jak się podzielę moimi planami z rodziną. Dlatego nie robię już tego.
Co do kwestii dzielenia się swoimi planami, to uważam, że warto gdyż rodzi to pewnego rodzaju zobowiązanie społeczne. Należy wspomnieć również o tym, że może uda się nawiązać współpracę z inną osobą, która będzie miała pokrewne cele lub środki do ich osiągnięcia.
@ Łukasz Sz.
Piszesz o Bulsheet detector to chyba dotyczy wyżej wspomnianego przez mnie problemu dzielenia się planami z rodziną.
@ Agnieszka Ryczko
Napisałaś:
“Nie dajmy się więc nudzie. Działajmy. Nie bójmy się poznawać ludzi ”
Zgadzam się z Tobą całkowicie. Ja jestem otwarty w tym kierunku
@ Witold W. Wilk
Dziękuję Ci za przypomnienie tej strony (vide Twój link). Wracam do jednej z moich pasji (ćwiczenia fizyczne na siłowni w celu poprawienia siły i kondycji) a jakoś zapomniałem o tej stronie . Dla tych co nie chcą odwiedzać siłowni polecam tą pozycję: Trening siłowy bez sprzętu Olivier Lafay.
@ Agata G
Podoba mi się Twój komentarz. Zainspirował mnie do czegoś, dziękuję

Ze swojej strony to rok mi minął dobrze, pomijając końcówkę, która początkowo była beznadziejna. Jednakże z perspektywy czasu widzę, że uwolniłem się od pewnych rzeczy i zrozumiałem, że brakowało mi wolności (bez wdawania się w szczegóły) -np. jak mogłem zrezygnować z niektórych moich pasji, oczywiście rozmyślanie nad tym nie trwało długo, bo zacząłem z powrotem rozwijać swoje pasje .Nie ukrywam, że to “otwarcie klapek na oczach” nastąpiło dzięki lekturze Twoich postów Alex . Dlatego m.in. czekam na książkę i podcasty, życzę Ci w tym powodzenia.

Wspomniano o grupach wsparcia, które są w Krakowie i Warszawie. Myślę, że jeżeli ktoś byłby chętny z Trójmiasta (bądź woj. pomorskie) to być może warto byłoby pomyśleć o utworzeniu czegoś takiego w tym regionie geograficznym. Doprecyzowanie/podjęcie dalszych kroków oczywiście zależy to od tego czy byliby chętni, zgodnie z zasadą tres faciunt collegium. Jeżeli tak to proszę o informację.

U mnie sprawa wygląda, chcę znaleźć odpowiednią pracę, rozwijać się zawodowo i żyć tak aby po każdej nocy chciało mi się wstać i działać.

pozdrawiam serdecznie
Piotr

ps. miałem wcześniej napisać, ale nie miałem możliwości, dlatego też m.in dłuższy komentarz mi wyszedł

JJ
Pytasz: “czy zainspirowałeś już kogoś wcześniej do wieczornego wertowania Biblii??? ”
Tego nie wiem, ale jakbyś chciał to w rezerwie mam jeszcze Koran, Talmud i Bhagawadgita, aczkolwiek wszystkie po niemiecku

Vroo
Piszesz: “zauważyłem że są czasami dosyć ogólne. ”
Dobra obserwacja! Tak samo jak ta, że pewne rzeczy są bardzo konkretne.
Te ogólne ukonkretniają się “w praniu” i to w myśl zasady “tak ogólnie jak się da, tak konkretnie jak absolutnie konieczne”. Bardzo “lesersko”, nieprawdaż?
Tutaj, według przytaczanych przez Ciebie ekspertów, jestem kiepskim przykładem efektywnego człowieka, co stoi w sprzeczności z moimi niewątpliwymi rezultatami Tym gorzej dla ekspertów!!
Tak naprawdę, to u mnie przebija się coś co w technice nazywa się elegancją konstrukcji: po co wiele elementów, jak można zrobić to prościej. Tutaj kłania się też praktycznie stosowana zasada Pareto http://alexba.eu/2006-12-23/tematy-rozne/time-management-czy-zasada-pareto/
Po co mam precyzować SMART-e http://www.topachievement.com/smart.html cele, prowadzić dzienniki itp. jak mogę większość tego osiągnąć w ułamku czasu, który musiałbym poświęcić na takie “akademickie” podejście? Mnie się to podoba, a klienci uwielbiają ekonomię środków niezbędnych do osiągnięcia ich celów.
Dalej pytasz: “Więc drugie pytanie – jeśli nie definiujesz tego głębiej – czy taki poziom ogólności wystarczy Ci, aby się motywować do działania w ciągu roku? ”
Zaskoczę Cię, bo generalnie nie lubię się motywować
Są rzeczy, które muszą być zrobione a mnie nie “kręcą”, wtedy staram się je zdelegować na ludzi, którzy za to biorą pieniądze, w ostateczności zaciskam zęby i staram się możliwie bezboleśnie i szybko przez nie przejść.
Inne rzeczy, które mnie kręcą robię bardzo chętnie i nie potrzebuję do nich dodatkowej motywacji. Dotyczy to tez tzw. życia zawodowego, choć nie tylko.

Justyna F.
Napisałaś: “Naprawdę można spotkać fajnych ciekawych ludzi jeśli tylko samemu otworzy się trochę na innych. ”
To bardzo słuszne, choć warto otwierać się nie tylko na inne osoby, ale też na inne idee, wtedy często otwierają nam się oczy.

Agata G.

Piszesz: “..dla mnie, osoby czasem bałaganiarskiej, skłonnej do rozmyślań i odpływania myślami. ”
Witaj w klubie
Lista rzeczy do nierobienia jest bardzo dobrym pomysłem, warto czasem się zastanowić co działa mi na nerwy, kiedy muszę się tym zajmować i czy naprawdę muszę?
Robienie nowych rzeczy codziennie byłoby dla mnie zbyt dużym narzuconym ograniczeniem No ale każdemu swoje!

Pozdrawiam serdecznie
Alex

Życzę powodzenia i Pozdrawiam!
Andrzej Niemira

Dodatkowo wymyśliłam sobie na 2010 rok coś, co polecam każdemu! Jest to projekt, który zakłada, ze codziennie będę robić coś nowego, coś czego jeszcze nigdy w życiu nie robiłam. To w związku z “wychodzeniem ze strefy komfortu” i “odtunelowianiem życia”. Tak więc codziennie, począwszy od pierwszego stycznia, robię coś zupełnie nowego, próbuję nowych rzeczy. Zapisuję to. Są to rzeczy z bardzo różnych kategorii. To dobre ćwiczenie na kreatywność. jaki by ten rok nie był – na koniec roku będę miała co najmniej 365 zupełnie nowych doświadczeń!

Każdy może to zrobić, do tego nie trzeba jakichś specjalnych zasobów. Bo NOWY może być zarówno skok na bungee czy ze spadochronem, ale tez równie dobrze zjedzenie jakiegoś nowego dania, czy pójście inną droga do pracy…
Chodzi o to , aby być kreatywnym.

Z braku śniegu (na szczęście ) musiał wystarczyć piasek, ale czy bałwanek nie jest słodki

pozdrawiam serdcznie
Justyna

zastanawia mnie jedna rzecz w Twoich zamysłach. Zauważyłem że są czasami dosyć ogólne. “Postaram się popracować nad dalszym rozszerzeniem…”, albo “Będę dalej kontynuował proces…” Czy Ty je jakoś jeszcze (np. na swoje potrzeby) ukonkretniasz i definiujesz? Bo w innych przypadkach jest konkretnie: np. napisanie książki.

Spece od rozwoju uczą, że cele powinny być jak najbardziej konkretne, mierzalne, itd. choćby po to, aby za rok wiedzieć że coś się osiągnęło, albo na jakim poziomie się jest. A tak, to “dalej rozszerzać” można bez końca. Więc drugie pytanie – jeśli nie definiujesz tego głębiej – czy taki poziom ogólności wystarczy Ci, aby się motywować do działania w ciągu roku?

Swoją drogą: czy zainspirowałeś już kogoś wcześniej do wieczornego wertowania Biblii???