Potem przyszło mi do głowy, że na swój własny użytek mogłabym ją nieco zmodyfikować (skrócic), a mianowicie:

jeżeli jest ci źle, to nie pomstuj (…), bo to twoja winą, boś usiadł

Mnie często robi się źle, gdy za długo siedzę:) czyli jeśli nie działam, nie podejmuję kolejnych aktywności, nie rozwijam się, tylko zadowalam tym, co własnie mam. Niby dobrze się siedzi, ale z czasem “siedzenie” boli. Poza tym, jak sie stoi to wiecej widać.
Siedząc zapominam czasami, ze nikt mnie z tego miejsca nie podniesie, nie przestawi, jeśli sama nie wstanę, jeśli się nie ruszę:)

A jak sie nie ruszę, to nie dam sobie szansy na cos nowego – na nowe inspiracje, na nowe możliwości, nowych ludzi, nowe pomysły…

Pozdrawiam, Ewa

jeszcze kilka miesięcy temu byłam osobą, której celem była realizacja życiowych celów, w jak najbardziej tradycyjnym rozumieniu tego słowa:). I to właściwie przez szczęśliwy:) zbieg okoliczności zdobyłam się na to,żeby zostawić bezpieczną przestrzeń:) i zacząć robić to, co chcę, w miejscu, które sama wybrałam.

Tyle tytułem wstępu. Zgadzam się z Tobą Aleksie. Dobrowolne podcinanie sobie skrzydeł, można…tylko po co:)? Jedna z moich ulubionych mądrości, odziedziczonych po babci mówi: jeżeli jest ci źle, to nie pomstuj na otoczenia, Boga, szefa…. czy kogoś lub coś innego, bo to twoja winą, boś sobie źle usiadł:).

Przy okazji chciałbym się przywitać:) i podziękować za blog:)!!! Trafiłam tu przez przypadek…:), chociaż w przypadki nie wierzę, raczej w nadzwyczajne zbiegi okoliczności.

Pozdrawiam

Należy jednak odróżnić dążenia od szalonego wyścigu za: coraz lepszym samochodem, większym mieszkaniem od tego, którzy mają Ixsińscy, kupna najmodniejszych ciuchów, bo przecież nie wypada ubrać się w coś co było modne w poprzednim sezonie… I tak można by wyliczać bez końca.

Myślę, że każdy dąży do tego, by życie było miłą wędrówką, obojętne, czy poprzez następujące po sobie przypadki, czy zaplanowane działania – przecież można połączyć jedno z drugim i pewnie z jeszcze kilkoma rzeczami

Tak więc życzę wszystkim, by byli zadowoleni z tego co robią, by wracali do miejsc, które kochają, do osób, które czekają, a przede wszystkim więcej uśmiechu na codzień i niech życzenia się spełniają

Dalej wspominasz: “sam go zbankrutowałem przez własną głupotę i brak doświadczenia ”
Gratulacje!!! Czytałeś mój post “Pokaż mi Twoje blizny!” ?
http://alexba.eu/2006-08-14/rozwoj-kariera-praca/pokaz-mi-twoje-blizny/
Co do “skazania” na partnerki, które nas akceptują, to jak inaczej wyobrażasz sobie związek? Wszystko inne będzie ciągłą przepychanką, a po co nam coś takiego?

Justyna
Piszesz: “Dawno temu był filozof, zaliczany do siedmiu mędrców, który twierdził , wszystko, co człowiek posiada, ma przy sobie ”
Twoja hipoteza co do mnie jest słuszna o tyle, że “roboczo” uważam, że to, co potrzebuję do szczęścia powinno zmieścić się na dziewięciometrowym jachcie żaglowym

Jacek
Zgoda, choć życie wielu ludzi bardzo zmieniłoby sie na plus, gdyby tylko zostawili miejsce na sposobności które “same” przyjdą

Pozdrawiam serdecznie
Alex

Pozdrawiam,
Jacek D.

Co do pracy – rzeczywiście, tak jest. Ja jestem w zupełnie innym stanie i na innym poziomie od Ciebie (tak wnioskuję po tym co piszesz), jednak w pełni się zgadzam. Miałem dobrą pracę na eteacie którą porzuciłem na rzecz własnego biznesu, który następnie zbankrutował (albo mówiąc uczciwiej: sam go zbankrutowałem przez własną głupotę i brak doświadczenia:)). Przez jakiś czas potem myślałem sobie „ty głupku, trzeba było tam siedzieć i awansować w końcu na szefa sprzedaży, albo cholera wie nawet dyrektora zarządzającego” – bo cholernie ambitny ze mnie zwierz:). Potem przyszła jednak refleksja i w tej chwili nie zamieniłbym w swoim życiu ani sekundy tak naprawdę. Rzucenie pracy było początkiem nowej nauki – bo tak teraz wszystko biorę. I działalność którą teraz prowadzę mam zamiar powolutku ale konsekwentnie doprowadzić do pozoiomu, gdzie stanowić będzie dobre źródło dochodzu (niemal pasywnego).

Inna rzecz – to częste wyjazdy, poznawanie nowych ludzi etc, związane z prowadzeniem mojej działalności. Tak więc wracając do związków……Po prostu okazuje się, że to uwielbiam, i wiem, że w kwestii związków, „skazany” jestem na partnerki, które mnie takiego akcpetują i dają mi wiele swobody ruchu. Przy 24/7 zaczynam się natychmiast dusić i nic z tego nie wychodzi.

Pozdrowienia

JJ

Magdo
Gratuluję sukcesu w znalezieniu właściwego partnera!

Agnieszko
Piszesz: “Myślę, że warto poznać różne aspekty życia w pewien bezpieczno-intensywny sposób, by móc wyrobić sobie zdanie,…”
O tym piszę ciągle na blogu Chodzi przy tym o to aby nie wpakować się przy tym na poważną mieliznę, z której trudno będzie nam się wyzwolić

Pozdrawiam
Alex

Wszystko co opisałeś Alex pasuje idealnie w całość i zdaje się być udanym wskaźnikiem na przyjemne życie dla niektórych.
I pierwszy raz od paru umieszczonych tu komentarzy stwierdzam, że nawet ten “eliksir” wskazówek może być w końcu toksyczny w pewien sposób. Co mam na myśli?
Otóż wydaje mi się, że osoby, które w istocie stronią od “zapuszczania korzeni” (pod różną postacią, m.in. Twoje przykłady) rezygnują z prawdziwego, dogłębnego poznania (oczywiście z wyjątkiami). Jednak później, nawet gdy poznają życie w ten “solidny” sposób(kredyt na mieszkanie etc.), szybko rezygnują z niego, co wydaje się całkiem normalne i logiczne, jeśli to życie im nie dawało radości. Do czego zmierzam? Myślę, że warto poznać różne aspekty życia w pewien bezpieczno-intensywny sposób, by móc wyrobić sobie zdanie, nie zamykając się jednak na kolejne “zapuszczanie korzeni” (znaleźć złoty środek). Zawsze można to zrobić lepiej, z rozwagą. Popieram rozważne rozpatrywanie problemów z intuicją (wybaczcie sprzeczność) Nie każdy lek działa na każdego pacjenta tak samo.

Są różne wybory. Najgorszym jest, gdy rezygnujemy z szans z powodu wzorców, czy osobistych doświadczeń. Będąc otwartym na świat powinniśmy być otwarci na różne możliwości.

Pozdrawiam z małą dedkacją pewnemu czytelnikowi blogu Alexa

Pewnie dla niektórych tak. Dla mnie jakoś nie. Nie czuję, żeby mnie moje małżeństwo ograniczało. Wręcz przeciwnie, fakt, że coś sobie obiecaliśmy z moim partnerem pozwala mi się skupić na naszym związku, pogłębiać go, lepiej poznawać siebie nawzajem, ale też lepiej poznawać siebie samą, odkrywać nowe obszary swojej osobowości itd. Interesują mnie i mną się nadal interesują inni ludzie, ale nawet jeśli dostrzegam ich walory, powiedzmy erotyczne, to dotychczas nie odczuwałam pokusy, żeby sprawdzać to w praktyce. Chwilowa ekscytacja, z której nie wiadomo, co wyniknie, nie jest warta utraty tego, co mam w tej chwili: kochającej i wspierającej się rodziny, kochanka, który mnie pociąga, satysfakcjonuje i akceptuje, i który jest jednocześnie wspaniałym ojcem naszego wspólnego dziecka.

Pracowałem przez wiele lat w duuuużej korporacji na etacie. W momencie, gdy postanowiłem, że chcę coś zmienić długo biłem się z myślami. Ciężko było rezygnować z dobrej posady, uposażenia służbowego (tzw. “social” miałem naprawdę dobry), ale stwierdziłem, że np. samochód służbowy nie może być czymś, co powstrzymuje mnie przed zmianą i robieniem tego co chcę… i zmniejszyłem grawitację…

Do tej pory, gdy spotykam znajomych z dawnej firmy (lub innych “etatowców”) często słyszę, że mają dość korporacji, że są trybikami itp. itd. – a następnie dodają, że też myślą o wykonaniu kroku, który ja podjąłem… Potem spotykamy się za kilka miesięcy i… i znowu słyszę te same teksty… bo łatwiej jest ponarzekać.

Jasne, może być ciężko uwolnić się od dużej siły przyciągania, ale można później żałować, że się nie próbowało…

Pozdrawiam,
Artur

Pozdrawiam serdecznie
Alex

A tutaj takie moje dodatkowe trzy grosze: http://www.salesguru.pl/index.php/2008/12/grawitacja/

Pozdrawiam,
Artur

Jeżeli to działa to gratuluję i życzę dalszych sukcesów!

Do wszystkich
Moja sporadyczna obecność tutaj wynika z rekordowego nawału podróży, zajęć i spotkań. Mam jeszcze jeden zwariowany tydzień, ale postaram się jutro coś napisać. Tematów nie brakuje

Pozdrawiam serdecznie
Alex

Zgódźmy się na stwierdzenie “Odmiana jest przeważnie dobra”

Arkadiusz
Napisałeś: “Moim zdaniem należy także kultywować filozofię szczęścia i być szczęściarzem. ”
Co rozumiesz przez kultywowanie filozofii szczęścia?
Jaki wpływ ma Czytelnik na to, aby “być szczęściarzem”?

Leszek

Zgodzisz sie, że i w opisanej przez Ciebie sytuacji młodego człowieka posiadanie wielu drzwi otwartych ma zalety?
Możesz proszę prościej opisać problem, do którego odnosi sie Twoje ostatnie pytanie? Na razie mam zbyt wiele możliwości do interpretacji

Pozdrawiam serdecznie
Alex

Arkadiusz

Pozdrawiam,
Jakub