Nie do pomyślenia dla mnie jest sytuacja, że jedna osoba w zwiazku całe życie musi utrzymywać darmozjada.

może warto porozmawiac z żoną:
- powiedzieć jej spokojnie co Ci odpowiada w tym zwiazku / układzie,
- powiedzieć co nie pasuje
- zapytać żonę, jakie są jej oczekiwania, potrzeby i cele,
- powiedzieć, jakie są Twoje porezeby i oczekiwania,
- wspólnie zastanowic sie czy wzajemnie jesteście w stanie spełniać swoje oczekiwania i w jakim stopniu,
- wspólnie spokojnie zastanowic się, co mozecie razem zrobic, zeby to zmienić.
A jeśli sie nie dogadacie, to pozostaje Ci sie zastanowic, czy nadal chcesz to kontynuować i dlaczego.

Ewa

Jesteśmy małżeństwem 2 lata,nigdy nie mieszkaliśmy razem,nie prowadziliśmy wspólnego gospodarstwa domowego,każde z nas ma swoje własne mieszkania i jedno dziecko na utrzymaniu jak ja i partnerka.
Mamy wspólne konto w banku gdzie wpływają nasze dochody,od pewnego czasu żona moja zaczęła się czepiać jak to było w kilku postach powyżej gdzie jak i poco wydaję się kasę.Nadmienię ,że moje dochody sa nie małe 5cio krotność tego co zarobi żona…..zawsze zaznaczała ,że jest niezależna ,że zarabia i nie potrzebuje łaski z mojej strony.
W związki z tymi nieporozumieniami postanowiłem,że swoje dochody ulokuje na oddzielnym koncie,i będę przelewał cześć na wspólne konto…
ZACZĘŁA SIĘ WOJNA!!
podejrzenia o kochankę o wydawanie kasy na zeszły związek z którego mam dwójkę dzieci z tym ze jedno mieszka ze mną.
Żona zarzuca w ciąż,że nie starcza jej na życie,utrzymanie mieszkania.
proponowałem niejednokrotnie,żeby przeprowadziła się ze swoim synem do mnie,warunki stworzyłem idealne,zamieniłem mieszkanie na większe.Zmniejsza sie koszty codziennego życia opłat rachunków,nie potrzebujemy też dwóch samochodów,które w tej chwili też trzeba opłacać wiadomo eksploatacja kosztuje.
Jestem ciekaw opini,

Dziękuję za bardzo szczery i otwarty przykład, szczególnie, że pochodzi on od osoby stosunkowo młodej. Wielu ludzi w swoim idealiźmie nie rozważa w ogóle faktu, że ludzie się zmieniają i niestety czasem te zmiany powodują, że drogi nie tylko w sensie fizycznym, ale też mentalnym sie rozchodzą.
Polecam wszystkim uważną lekturę

Pozdrawiam serdecznie
Alex

Wyobrazcie sobie, ze partnerka nie chciala by rzepisac mieszkanie na nia gdyz nie bylo wedlug jej stac ja na jego dalsze splacanie, nie moglismy go sprzedac z powodu niekozystnego akurat zawirowanie kursowego i rozdmuchanego “kryzysu”, zdecydowalismy ze ja zostaje naszym mieszkaniu ale…

uwaga:

Przy rozstaniu musialem zaplacic jej za podpis na akcie notarialnym “odprawe” wartosci okolo 50% splacanych przezemnie przez 2 lata rat. wyobrazacie sobie? Pewnie tak. ale cos, czlowiek byl mlody, glupi, nieopierzony. Odradzam tego typu naiwne ruchy zobowiazujace na dziesiatki lat. za kilka lat partner moze byc zupelnie innym czlowiekiem!!!

Tydzień urlopu bez dostępu do internetu – a dyskusja tak się rozrosła. Szkoda, że merytoryka nie dotrzymała kroku ilości i objętości komentarzy. Miałam duży problem dobrnąć do końca.

Krzysztof Kowalczyk,
Dzięki za kilka tak obszernych komentarzy z konkretami, CO dokładnie nie gra w stylu dyskutowania LFCFana i dlaczego. Ja zawsze czytając jego posty odczuwałam mętlik w głowie i miałam problem i brak ochoty, żeby sensownie odnieść się do jego wypowiedzi (często nawet problem ze zrozumieniem i ułozeniem w całość). Dlatego je w zasadzie nie komentowałam. Ja miałam ten ’6ty zmysł’:, że nie pasuje mi ten sposób wypowiedzi, a nie wiedziałam dlaczego. Myślę, że można twoje komentarze odnieść do tych, w których była mowa o chwytach retorycznych i że sporo osób chyba nie umie je wyłapać. Pokazałeś parę przykładów.
Także, wbrew pozorom, tym razem z komentarzy LFCFan wyniknęło coś edukacyjnego;-)

Pozdrawiam,
Olga

1. Jestem wielce zdumiona tym, co napisałes w odniesieniu do mojego komentarza, iż podżegam do nienawiści względem Twojej osoby i nie znajduję powodu, dla użycia takiego sformulowania przez Ciebie.

2. napisałeś: “Moją intencją jest zrozumienie autora bloga i to on jako jedyny może odczuwać dyskomfort tym, że nie jest przeze mnie rozumiany.” – czy ja napisałam coś o dyskomforcie z powodu tego, że Alex nie jest przez Ciebie rozumiany? Ja pisałam o swoim dyskomforcie wynikającym z toczącej się dyskusji i sposobów argumentacji oraz retoryki 9to istotna różnica) a do takich odczuć mam prawo jako czytelnik, niezależnie od tego, czy Ty mi to prawo dajesz czy nie:)

3. napisałeś: “Osobiście uważam, że dyskusja ma na celu znalezienie “uniwersalnego prawa” rządzącego związkami.” – tu się bardzo różnimy w rozumieniu celu dyskusji, bo dla mnie cel dyskusji jest spójny z celem blogu – edukacja, dzielenie się poglądami, rozszerzanie swojego własnego obrazu swiata etc., a dzielenie się poglądami i dyskusja na tym blogu nie ma w moim odczuciu na celu tworzenia zadnego uniwersalnego prawa ani żadnego modelu, ale oczywiście to moje zdanie.

Ewa

Alex,
w drugim wątku jest mój komentarz do nowego postu.

Pozdrawiam
Avigayil

Stanisław
Piszesz: “…uprzejmie proszę nie podżegać do nienawiści względem mojej osoby ”
Podżeganie do nienawiści to bardzo duże słowa i mimo intensywnego czytania nie znalazłem w wypowiedzi Ewy treści uzasadniających ich użycie. Proszę Cie na przyszłość o bardziej adekwatny dobór słów.

Co do wypowiedzi: “Osobiście uważam, że dyskusja ma na celu znalezienie “uniwersalnego prawa” rządzącego związkami.” to mam wątpliwości, czy istnieją takie uniwersalne prawa, bo może być tyle rodzajów związków. Ja nie podejmuję formułowania takowych.

Artur, Avigayil
Zajrzyjcie proszę do tego nowego postu i zobaczcie czy jest w nim wyjaśnienie o które Wam chodziło

Pozdrawiam serdecznie

Alex

Zaczynam rozumieć Alexa, analizując przypadki ze swojego życie. Uświadomiłem sobie, że jeden związek, który miałem, rozpadł się przez to, że osoba nie była w stanie się utrzymać. Po romantycznych początkach i wybuchu namiętności wprowadziła się do mnie i żyliśmy kilka miesięcy jak naturalne małżeństwo. Nawet kłóciliśmy się jak mąż i żona powielając ten schemat. Wszystko było dobrze do czasu kiedy chciałem wejść w fazę związku partnerskiego. Uświadomiłem sobie, że ona sama się nie utrzymuje (ze względu na prowadzony styl życia) oraz nie posiada innych parametrów umożliwiających związek partnerski ze mną. Myślę, że Alex chce nam powiedzieć, że umiejętność samodzielnego utrzymania się jest ważna dla związku partnerskiego. Ma rację, gdyż udany związek stabilizuje się wejściem w fazę partnerską (po pewnym czasie). Brak partnerstwa w związku to jego koniec lub związek niedorzeczny. Nawet chciałem zarzucić Alexowi, że stawia nacisk na związek partnerski ale ja sam przyspieszałem początkowe etapy związków aby już szybko wejść w partnerstwo. Tak, że chyba już trochu rozumiem Cię Alex.

Wiem już, że utrzymywanie tej informacji w tajemnicy i tak nie rozwiąże problemów panów/pań którzy mają kłopot z zaakceptowanie wysokości przychodów partnerki.
pozdrawiam, Artur

Do wszystkich
Jeżeli podobnie jak Artur, Ewa W, Krzysztof i kilku innych Czytelników widzicie, że bezproduktywny zwrot w dyskusji, to napiszcie o tym od razu, bez czekania

Pozdrawiam serdecznie
Alex

Alex mam prośbę o doprecyzowanie jednej rzeczy. Zaczynasz teks od opisania problemu jednej z Czytelniczek, który w skrócie polega na tym, że jej partnerzy nie mogli przeboleć, że ona zarabia więcej – to było przyczyną rozpadu.
Potem piszesz o swoim aktualnym podejściu do kwestii finansowych, podsumowując to tak: „Nie zmienia to faktu, że nadal to ile zarabiam lub mam na koncie pozostaje sprawą moją i mojego aktualnego Urzędu Skarbowego. Tak jest lepiej.”
Ok, ale jak to może rozwiązać problem Czytelniczki z początku postu?
Przecież jej partnerzy i tak wyczują poziom jej zarobków. Będę wdzięczny za wskazanie jak problem Czytelniczki łączy się zresztą tego tekstu oraz gdzie jest rozwiązanie.

Ja osobiście widzę konkretną wartość dodaną (chociaż osobiście stosuję inną metodę) z braku dostępu do danych na co konkretnie wydaję moje pieniądze, ale po co ukrywać również ile tego jest i w jakich ilościach pojawiło się na koncie?
Pozdrawiam, Artur

Pozdrawiam serdecznie

Ale