Dziękuję za feedback. Dobrze wiedzieć jak inni odbierają moje słowa (często wypowiadane w dobrej intencji lecz wyrażane nieprecyzyjnie).
Dla lepszej komunikacji (satysfakcjonującej obie strony) potrzebuję zaangażować poczucie empatii dzięki której będę komunikował w sposób czytelny dla wszystkich zainteresowanych.

Pozdrawiam!

Doskonale zdaję sobie sprawę z tego co piszesz. Moją intencją było zapytanie Alexa w trochę zaczepny sposób o możliwość kontynuowania wątku Kaizen. Zastosowałem pewien skrót myślowy który niektórzy mogli opacznie zrozumieć.
Powinien zapytać: Alex czy istnieje możliwość abyś napisał post o Kaizen w życiu prywatnym?

Dziękuję za tą lekcję! Postaram się ją dobrze zapamiętać i stosować.

Pozdrawiam serdecznie!

Co jakoś czas tutaj na blogu ktoś odnosi się do minionych postów (i zapowiedzi kolejnych)lub do zapowiadanych inicjatyw Alexa, i pisze coś podobnego do Twojego “Rozumiem że (…)”, wyciągając wniosek, że skoro np. nie ukazało się coś zgodnie z zapowiedzią (np. jako następny post), to “upadło”.

A przecież w życiu (zatem i tutaj) różne rzeczy zmieniają swoje priorytety, miejsce w kolejce do realizacji, potrzebują czasu na to, by “dojrzeć” (żeby ich wartość była jeszcze większa) i to nie oznacza wcale, że tematy i sprawy “upadły”. Dziwią mnie zatem takie wnioski.

Pozdrawiam, Ewa

Także, według mnie, wszystko zależy od ludzi wdrażających i tych, którym próbuje się to wdrożyć.
Pozdrawiam,
Olga

Alex

PS. Jutro gotuję

Jeżeli rozkręcamy firmę to staramy się oczywiście oszczędzać, na czym się da, aby przetrwać jakoś początkowy okres, dopóty nie zacznie na siebie zarabiać. Kwestią dyskusyjną i wydaje mi się zależną od przypadku jest to, co nazywamy tutaj dużą zmianą. Sklep internetowy otwieram w domu i nie wynajmuję bura, ale w przypadku kancelarii adwokackiej lokal już raczej powinienem mieć.

Trochę ciekawiej wygląda sytuacja w korporacjach. Tutaj nie zgodzę się ze stwierdzeniem, iż duża zmiana jest zawsze gorsza. Wszystko zależy od organizacji i od tego, w jakim stanie się obecnie znajduje, oraz w jakim stanie są pracujący w niej ludzie. Jeśli mam zdemotywowaną załogę i sporą rotację to raczej będę starał się wprowadzać małe, ale częste zmiany, co dodatkowo pomoże mi nieco podnieść morale. Jeżeli mam natomiast dobrze funkcjonującą strukturę i warunki do ryzykowania to mogę wprowadzać większe zmiany (kwestia co nazywam dużą zmianą).

Co jest ważne to, to, że żadne podejście nie zwalnia nas od ciągłego rozwoju organizacji. Myli się ten, kto myśli, że, wprowadzi w organizacji usprawnienie i „będzie miał spokój”. Zmiany muszą zachodzić ciągle i zmieniać się wraz z organizacją, ponieważ to jest tak naprawdę przewaga, jaką ma jedna firma nad drugą, czyli proces bardziej dopasowany do typu biznesu, jaki prowadzi firma.
Problem we wdrażaniu zmian leży raczej nie w ich wielkości, ale w sposobie ich wdrażania, ponieważ każde wdrożenie (małe i duże) można zepsuć. W korporacjach mamy grupy wpływów, dla których to czy zmiana będzie dla firmy dobra czy nie, może nie mieć znaczenia, i będziemy obserwowali ścieranie się poglądów mające na celu tylko wyciągnięcie korzyści dla konkretnych grup czy osób. Drugim czynnikiem są kompetencje osób, które wprowadzają zmiany, często wynajmuje się do tego firmy/ludzi, którzy tak naprawdę nie wiedzą do końca, co robią i skutek także jest nijaki. Trzecim czynnikiem jest determinacja we wprowadzaniu zmian u najwyższych władz w firmie, ponieważ bez ich prawdziwego zaangażowania nawet duże i kosztowne zmiany „rozejdą się w końcu po kościach”, procesy nie będą przestrzegane, a całkowite koszty przerosną najśmielsze prognozy.

Myślę, iż właściwe pytanie, (które jak sądzę ma zamiar poruszyć Alex w następnych artykułach) to nie, jakie zmiany (duże czy małe), ale jak je wprowadzać i w jakich okolicznościach.

PS:
Tak właściwie pojęcie „duża zmiana” również jest dość względne. Dla jednych to 50K PLN i zmiana obejmująca 10 osób dla innych 30M PLN i 100 osób. Myślę, iż ważne jest, aby przynajmniej trzy opisane wyżej problemy wziąć pod uwagę.

PS2:
Odnośnie samochodów i testowania na użytkownikach, osobiście to nie znam produktu, który byłby tak naprawdę „skończony”, „dopracowany” i „do końca przetestowany”, nie mam pewności czy jest to możliwe, ale na pewno jest niesamowicie kosztowne (Znowu kwestia względności progu, jakości, każda firma ustawia go inaczej, jak za nisko to mści się rynek i konsumenci, jak za wysoko to za drogo) Ludzie są bardzo pomysłowi w kwestii wyznaczania końcowej, jakości produktu, która jest zwykle wypadkową niesamowicie wielu czynników.

Ponieważ (prawdopodobnie) nie będzie mnie “tutaj” przez pewien czas, chcę Wam Wszystkim łącznie z Szanownym Gospodarzem złożyć teraz życzenia.

Tak więc niniejszym składam Życzę Wam ciepłych* Świąt oraz zdrowia w Nowym Roku.

Serdecznie Was pozdrawiam i dziękuję za Posty i Komentarze, które wzbogacają moją wiedzę oraz “zmuszają” do zadawania coraz większej ilości pytań

_____
* tym którzy lubią zimę – ciepłych w mroźnej aurze

Rzeczywiście istnieje zagrożenie, że “‘wieksza’ konkurencja nas przygniecie ‘podpatrujac pomysl’”, ale bardzo często jedyne, co ta konkurencja potrafi, to “wpakowanie znacznie wiekszych srodków”. Wystarczy popatrzeć na nieudane próby kontrataku Microsoftu na rynku wyszukiwania informacji w Internecie.

Do dzis pamietam doskonaly przyklad z IBM i ich systemami RISC 64bit. W pare dni od publicznego wystapienia (bodajze to bylo od Motorolli) o koncepcji wprowadzenie na rynek procesorow RISC, IBM oglosil, ze ma dostepne juz komputery z 64-bitowymi procesorami RISC-owe: z AIX-em i OS/400. No ale dosc ciezko konkurowac z takim kolosem jak IBM ))

Dlatego w naszej firmie przyjelismy koncepcje posrednia – zycie pokaze jak to sie sprawdzi. Wlasnie wypuscilismy na rynek nowy produkt oparty na technologii rodem “bleading edge”. W sumie niewielkim nakladem kosztowym (relatywnie), a ze wzgledu na “krwawiaca” technologie z dosc trudnym do podrobienia konceptem. Jak sie to uda, to mam zagwarantowana bycia uroobionym po uszy w R&D przez nastepny rok nad udoskonaleniami )

Pozdrawiam

Producentów/dostawców można kontrolować na przykład audytując ich procesy -nie wiem czy o to Ci chodziło?

Co do transparentności to zgadzam się z Tobą tylko częściowo. Jest to niewątpliwie trudny temat szczególnie dla małych firm, które boją się wpuścić na swój teren “obcych”. Z drugiej strony świadczy to, o wysokiej kulturze organizacji, która mając świadomość obszarów w których może być lepsza sama szuka kontaktu z innymi wytwórcami. W ten sposób uczą się na wzajem. Tak działa “Toyotowy” T.E.A.M.

Pozdrawiam

Alex
To prawda taki końcowy “efekt motyla” po wielu małych kroczkach – to wrazenie jakby cała rzeczywistość danej sprawy nagle wokół nas się zmieniała

Witold
Zgadzam się na Twoje uogólnienia. Jednak to nie ja ten podział wymysliłam ( jest tam również szwedzki samochód ) to podział samochodów europejskich na segmenty, wystepujący w wielu zestawieniach rynku motoryzacyjnego. zapewne jest ograniczający jak zresztą każda klasyfikacja.

Wojtek
Piszesz: “Wszelkie “market claims” to zawsze niepożądana sytuacja.” Tez mam takie wrażenie. Wszyscy producenci chcieliby aby produkt był jak najlepszy i było z nim jak najmniej kłopotów po wprowadzeniu. I do tego dążą.

Jednak wielu producentów jest kontrolowanych np. auditami certyfikacyjnymi itp i wychodzą niezgodności, które sa oczywiscie do poprawinia i ulepszenia. Jeśli ktoś jest dobry nie boi się kontroli i weryfiakcji bo nie ma nic do ukrycia.

pozdrawiam serdecznie
Monika

Podoba mi się punkt 3 w kontekście mojej nieumiejętności wyspecjalizowania się

Pozdrawiam,
Orest

Here are Google’s eight other suggestions to spur innovation
1. Innovation, not instant perfection. Launch your products early and often. Don’t get stuck in long product life cycles. Don’t waste time endlessly trying to perfect ideas.
2. Share everything that you can. Be transparent with your employees. Experiment internally with new products, what Google calls „eating our own dog food.”
3. You’re brilliant; we’re hiring. Google hires generalists rather than deep subject experts who may be wedded to conventions of that subject matter expertise and may be less willing to evolve and adapt.
4. License to pursue dreams. Google demands that each of its employees spends what amounts to one day a week pursuing an idea that he or she is passionate about.
5. Act like a customer. Frequently use the data available from your own Web site. Look at pages where people hit the back button. It should be a tremendous source of innovation. Be innovative about what customers on your Web site are showing interest in. They are raising their hands saying, „This is interesting. Tell me more.”
6. Creativity loves restraint. Don’t give employees a completely blank piece of paper. Give them some thoughts, rules or boundaries for their exploration.
7. Worry about use and users, not money. Focus what’s best for the end user or the customer; the money will flow.
8. Don’t kill projects. Try to morph projects that don’t work with other projects. Give a dead project to another project team.

… a dla chcących zgłębiać temat Agile np. w czekając w korkach polecam podcast http://agiletuning.pl/

Pozdrawiam