Pozdrawiam zuchwale

Zaintrygował mnie Twój wpis na blipie (związany z negocjacjami, a że nie znalazłem lepszego miejsca, to wybrałem komentarz do postu z tagiem “negocjacje”):

“Znowu prowadzę “odwrócone” #negocjacje Ktoś za pewna usługę zażądał tak mało, że nie mogę tego zaakceptować. Wstępnie
podwoiłem kwotę jako bazę rozmów”

Czy mogę spytać skąd wynika chęć zapłacenia więcej, niż żąda tego druga strona? Czy jest to jedno z tych nieintuicyjnych zachowań biznesowych, o których pisałeś na blogu? Czy wynikało to z czystej przyzwoitości (vide: “nie mogę patrzeć jak
zleceniobiorca wykonuje taką pracę za takie pieniądze”)? Czy też było to związane z jakością tej pracy (vide: “jak zleceniobiorca dostanie małe pieniądze, to wykona kiepską pracę”)?

Czy może wszystko po trochu?

Pytam, ponieważ dotychczas nigdy nie przyszłyby mi do głowy takie “odwrócone negocjacje” .

pozdrawiam!
Piotrek

Natomiast mam takie spostrzeżenie, że ludzie wręcz lubią, gdy ich partner (rozmówca) zbliża się do bandy. Cała sytuacja nabiera wtedy przyspieszenia, intensywności. Odbiorca może myśleć: “coś się dzieje” i do tego “nie zagraża mi” więc “angażuję się” – co wychodzi na plus też pierwszej stronie.

pozdrawiam,
Rafał

Pozdrawiam serdecznie
Alex

Rzecz jest w tym, żeby porzucić otoczkę i wyrażać się bezpośrednio. Myślę, że oprócz naturalnej korzyści – w postaci przekazania wprost o co chodzi – dochodzi jeszcze fakt, że w takiej relacje pojawia się emocja i dopóki jest ona pozytywna (druga strona się jej nie przestraszy) to jest to duża wartość dodana.

Jako, że to mój pierwszy komentarz na blogu (a jestem czytelnikiem już od dawna) chciałbym pogratulować Alexowi pomysłu i pasji, jaką darzy to miejsce. Myślę, że prowadzenie takiego blogu to musi być niesamowita satysfakcja.

pozdrawiam,
Rafał

bez zuchwałości życiowej nie ma rozwoju i korzyści:

wyobraźmy sobie piękną kobietę, jak się można spodziewać, na co dzień otoczoną łańcuszkiem adoratorów, gotowych spełniać, wręcz spijać z jej ust życzenia

i teraz mamy trzy typy zachowań mężczyzn chcących zawrzeć z tą kobietą bliższą znajomość:
a. typ mili mili, czy też piciu piciu – gość schematyczny, nieśmiały i przepraszający że żyje, ot takie właśnie ciepłe kluchy, owszem grzeczny, ale czy pożądany?
b. typ jadący po bandzie – arogancki i bezczelnością swych zachowań negujący w zarodku jakąkolwiek chęć, u zdrowej i myślącej osoby, na jakiekolwiek kontakty – typ pytający o rozmiar stanika na dzień dobry – jak to opowiadała Monika w komentarzu do jednego z postów Alexa [a tak swoją drogą – taką technikę stosował kiedyś w kontaktach damsko-męskich pewien słynny rosyjski generał, który zapytany o jej skuteczność odpowiedział że ma ok 10% pozytywnych odpowiedzi, więc nie widzi powodu do zmiany taktyki, ale też i jemu chodziło o specyficzną i ściśle ukierunkowaną formę kontaktów]
c. typ zuchwały sympatyczny, miły i inteligentny, ale działający z pazurem i zuchwałością – nie poddający się ani uwielbieniu ślepemu ani gburowości – mający odwagę śmiało spojrzeć w oczy i stopniowo poszerzający głębię kontaktu – nie bojący się zadawać coraz śmielszych/głębszych pytań – by w pewnym momencie [przy odpowiednio toczącej się konwersacji] móc i dojść do pytania o rozmiar stanika, bez groźby natychmiastowej reakcji negatywnej i wyautowania
ciekawe który typ zainteresuje pozytywnie wybrankę?

Dlatego tez nie rozumiem skąd tak czasem złe konotacje, u niektórych osób wypowiadających się tu, słowa zuchwały, zuchwale.
Fakt że słowo zuchwale jest bardzo pojemne w swym znaczeniu – bo można np. komuś „zuchwale patrzeć w oczy” czyli prowokować do konfrontacji samym spojrzeniem, ale też i można „zuchwale patrzeć komuś w oczy” czyli w sposób świadczący o poczuciu własnej wartości i o możliwości nawiązania równorzędnej relacji na linii np. podwładny – szef.

pozdrawiam
tim35

Dlatego tu jestem aby się uczyć.

pozdrawiam

Krzysztof:
Właśnie miałeś przykład. Na szczęście tego można się od Alexa uczyć

Pozdrawiam radośnie,
Orest

Pozdrawiam

Alex

Niemniej dyskusja na temat religii i wiary, która tam się toczy jest prowadzona na wysokim poziomie i przyjemnie się ją czyta

Pozdrawiam radośnie,
Orest

Każdy ma zapewne swoje motywacje, ale moim zdaniem po pierwsze często gra się tak, jak przeciwnik pozwala, a po drugie Artur nie jest tu gospodarzem i nie dysponuje środkami przymusu bezpośredniego.

Chciałbym także dodać w ramach wyjaśnienia że nie miałem zamiaru nikogo oceniać, czytam blog Alexa od bardzo dawna od czasu do czasu pozwalam sobie na zabranie głosu a czytając post Artura naszła mnie taka refleksja.

Pozdrawiam
Krzysiek

Pozdrawiam radośnie,
Orest

Ani jeden ani drugi. Zuchwałość była jedynie tematem ich dyskusji.

Mnie zainteresował sposób wypowiadania się rozmówców. Słowa, których używamy zdradzają nas niemal tak jak mowa ciała. Pokazują nasze prawdziwe intencje, nasze kompleksy i wrażliwe na atak miejsca.

Taki Roman na ten przykład. Oto człowiek, który lubi widzieć świat poukładany (te same słowa mają znaczyć to samo dla wszystkich). Nie chce żadnych zmian. Ma swój sposób bycia i zestaw zachowań. Kiedy ktoś pokazuje mu, że można się czasem zachować inaczej, skuteczniej – odrzuca tą naukę jako “nienaturalną”. Boi się, że wyuczone zachowania zubożą jego świat doznań. Uczynią go pustym. Atak na swoje poglądy traktuje jako atak personalny. M.in. najpierw mówi o “ciosie w twarz, gdy nikt nie widzi”, potem proponuje, żeby uczestnicy dyskusji wzajemnie nie mogli się krytykować. Oto człowiek, który boi się porażki, boi się zmiany swego stanowiska, boi sie nauczyć czegoś nowego.

Z drugiej strony mamy Alexa – człowieka, którego sposób wypowiadania się chciałbym sobie przyswoić. Ktoś kiedyś na tym blogu (chyba Orest Tytoń) pytał, jak bronić się przed słownym atakiem, jak wymyślić na poczekaniu celną ripostę, jak sprytnie dokonać zwrotu w dyskusji. Jednym słowem – jak ze swego języka uczynić sprawny oręż. Wydaje mi się, że najlepszą metodą jest ćwiczyczenie i zbieranie słów. Takich własnie, jakich użył Alexa w tej dyskusji.

Pozdrawiam
Alex

Pozdrawiam serdecznie
Alex

Może też Ci którzy nie potrafią odmawiać, gdy czytają radę Alexa – “naucz się być zuchwałym” potraktują to jako zachętę do czegoś złego czy do “gnojenia” kogoś.
(bo gdy tego się nauczysz to staniesz się takim “chamskim sprzedawcą”) – a przecież nie o to chodzi. Alex jakby sprecyzował cel na końcu swojego posta pisząc “uzyskujemy dodatkowy repertuar zachowań”.
Dlatego też chciałbym zachęcić osoby które mają trudności z odmawianiem, do ćwiczeń w Zuchwałym i stanowczym odmawianiu. Może wtedy przestaną obawiać się, że sprzedawca “wciśnie im” jakiś produkt. I zamiast wylewać później żale i frustracje na sprzedawcę to będą z siebie dumni, że potrafili odmówić.

Ja dobrą szkołę takiego odmawiania, miałem podczas mojego pobytu w Egipcie, muszę Wam powiedzieć, że wiele się nauczyłem od Egipcjan w kwestii handlowania.