Napisałaś też: “Dla mnie to kwestia mojego sumienia a nie tego co powiedzą sąsiedzi. ”
Brawo!!! To jest właśnie to pokolenie, które może zmienić ten kraj na lepsze!!!
Zalecam wszystkim używanie własnego umysłu i sumienia, a nie oglądanie się na ludzi, z którymi nie zamienilibyście się na życie

Pozdrawiam serdecznie
Alex

Czy mogę przewidzieć, że za 10 lat mój wymarzony domek z sadem będzie dla mnie frustracją? Teraz próbuję sobie wyobrazić siebie za 10 lat i nie wszystko mogę sobie wyobrazić, bo są rzeczy, które chciałabym zmienić ale nie wiem jeszcze jak i na co, np. praca. Chciałabym zmienić ale nie wiem co mi z tego wyjdzie i co będzie za 10 lat, gdzie będę. A domek wciąż pozostaje, dlaczego? bo chcę mieć swoje miejsce.

Wspominałeś o sprawdzeniu się partnerów najlepiej 24/7 a co jeśli to sprawdzanie 24/7 trwa już 6 lat i nadal nic? Zero wniosków, są plusy i minusy.

Witek
Nie biorę pod uwagę tego co mówi kościół bo to tylko wymysł księży a co oni wiedzą o życiu i o rodzinie?? Tyle, że znam dwóch, którzy będąc jeszcze księżmi mieli dzieci i zdecydowali się na rodzinę (dużo odkręcania i listów do Papieża) ale obecnie są szczęśliwymi tatusiami.
Dla mnie to kwestia mojego sumienia a nie tego co powiedzą sąsiedzi.

Aneto
Jestem w długim niesformalizowanym związku (dla mnie 6 lat to długo) i wciaż mogę mówić chyba o testowaniu, docieraniu się, walce, o budowaniu relacji. Ale jak długo można to robić i wciąż mieć mieszane uczucia, wrażenie że to nie to, a może jednak to i nic lepszego nie zbuduję?

Piszesz: “A kryzys na pewno się pojawi ponieważ nie jest możliwa 100% zgodność …”
Tutaj bardzo wiele zależy od tego, jak rozumiesz słowo “kryzys”. W moim odczuciu pomiędzy wspominaną przez Ciebie 100% zgodnością, a kryzysem mamy bardzo szerokie spektrum stanów pośrednich, to nie jest czarno białe. Jeśli obie strony uznają, że ich relacja jest “good enough” to nie potrzeba 100% zgodności aby być w niej szczęśliwym. A taką relację możesz mieć odpowiednio szukając i dobierając drugą osobę. Jeśli znajdziesz partnera, gdzie te krytyczne elementy z obydwu stron do siebie pasują, to jeśli chodzi o resztę można “dać sobie luz” i pozwolić każdemu być takim, jakim chce. Jeśli krytyczne elementy nie pasują, żadne “budowanie związku” na dłuższą metę nie pomoże. Widzisz jakiś błąd w moim rozumowaniu?

Jeśli chodzi o seryjną monogamię, to pozwól że napiszę o tym zjawisku w osobnym poście.

Napisałaś:” Nie zgodzę się również z tezą, że wszystko, co dobre dla mnie przychodzi mi bez trudu”
Masz do tego pełne prawo, więc let’s agree to differ

Zgadzam się z tym, co pisze Celma i Trias de Bes. Ja też sam tworzę moje szczęście, nie czekam aż mi je los przyniesie. Zrobiłem tylko obserwację, że przy optymalnym doborze składników cała reszta praktycznie “robi się sama” i tym dzielę się z Czytelnikami. Są oczywiście też i inne podejścia i każdy może sobie wybrać mu pasujące. Ważne abyśmy nie popadali w dogmaty, że pewne rzeczy “muszą być”

Życzę wszystkim sukcesów w dążeniu do szczęścia, drogami, które Wam odpowiadają

Pozdrawiam serdecznie
Alex

PS: Książka, którą cytuje Aneta ukazała się też w języku polskim pod tytułem “Szczęście czy fart”.  Warto przeczytać i przemyśleć.

Gorąco pozdrawiam życząc wszystkim sukcesów w BUDOWANIU własnego szczęścia w bliskości z drugim człowiekiem.
Aneta

Pozdrawiam serdecznie
Alex

Pozdrawiam, Piotr

Pozdrawiam serdecznie po bardzo długim, niemniej niezwykle ciekawym dniu
Alex

W zasadzie to jestem teraz na etapie testowania pewnego nowego dla mnie rozwiązania i jak na razie jestem zadowolony z wyników. Mam zamiar też w przyszłości potestować i te marzenia wymienione w innym wątku… Jeżeli zaś chodzi o pytanie zadane przez Shooviego czy na tym blogu powinno się poruszać pewne kwestie to jestem zdania, że jak najbardziej tak ponieważ wchodzi to w zakres tematyki tego blogu gdyż relacje międzyludzkie z pewnością są ważną częścią rozwoju osobistego, a czasami taki post może otworzyć oczy na oczywistą oczywistość lub przynajmniej zmusić do zastanowienia się i przemyślenia pewnych rzeczy…

Ps. Przyznam się szczerze, że i ja w pierwszej chwili (mimo iż zarówno lektura tego blogu jak i jedyne spotkanie z Alexem nigdy nie dawały ku temu powodów) odebrałem odpowiedź na pytanie o seksuologa jako nieco ironiczną. Myślę, że wzięło się to z prostego powodu, pewnej projekcji myśli. Ja zrozumiałem pytanie Shooviego nie w kontekście tego, że jest mu potrzebny seksuolog a właśnie tylko jako ciekawość czy kiedyś się podobną tematyką zajmowałeś. Przy założeniu, że i Ty tak zrozumiałeś tę wypowiedź Twoja odpowiedź rzeczywiście może wydawać nieco ironiczna… Oczywiście dopiero później przyłapałem się na moim błędnym założeniu…

Pozdrawiam serdecznie

Pozdrawiam serdecznie
Alex

Forum czytam regularnie, wiele prezentowanych przez Alexa teorii jest rzeczywiście bardzo skutecznych w biznesie. Mój pierwszy wpis sprowokował jednak trochę głębszy tekst TOMA nawiązujący do sfery osobistej i związków oraz moja oczywiście subiektywna opinia, że NIE WARTO TESTOWAĆ RELACJI MIĘDZYLUDZKICH a jedynie je BUDOWAĆ…. Rozstrzygnięcie czy jest to miejsce i kompetencje na takie rozważania pozostawiam opiniom czytelników, dla mnie temat mieści się jednak w kategorii rozwój osobisty .

Powtarzane w mojej rodzinie powiedzenie radzi żeby uczyć się rzemiosła od najlepszych rzemieślników i słuchać rad tylko szczęśliwych ludzi. Jestem bardzo szczęśliwa w jednym związku od ponad 10 lat, więc stwierdziłam, że może te doświadczenia kogoś pozytywnie zainspirują do BUDOWANIA, a niekoniecznie do powierzchownego zaliczania i testowania, które w dłuższej perspektywie przynosi chyba jednak głęboką samotność, tak to przynajmniej widzę wśród „testujących” i ciągle „prężących się” w moim otoczeniu.

1.) WYBÓR
Podejmując się bycia z kimś zakładam wzajemną fascynację i zgodność wartości na trzech płaszczyznach; intelektualnej, duchowej i fizycznej – tutaj kolejność przypadkowa, ponieważ priorytetyzowanie zależy od partnerów w związku. Ważne są zasadnicze wartości, różnice w upodobaniach mogą związek bardzo wzbogacić. Jeśli nie ma zgodności na którejś z płaszczyzn nie tracę cennego czasu na testowanie, bo wiem, że w efekcie będzie mnie to męczyć/ nudzić, że nie będzie to relacja rozwijająca. W dobrym związku również nie tracimy czasu na testowanie i poznawanie się, ponieważ wzajemne potrzeby znamy doskonale. Koncentrujemy się za to na przyjemnym DOŚWIADCZANIU bliskości, zrozumienia, spełnienia, szukaniu dalszych dróg rozwoju i poziomów satysfakcji, a kiedy trzeba na wzajemnym wspieraniu się, co testowanie z zasady wyklucza; zepsuł się – wymieniam na inny model.

2.) AKT KOCHANIA
Miłość to TWORZENIE, AKTYWNOŚĆ i wzajemne DOSKONALENIE ww. trzech zasadniczych płaszczyzn. Relacja to nie produkt tylko proces, to nie „mieć kogoś” a „być z kimś”. Miłość w żadnym wypadku nie ogranicza indywidualnego rozwoju a na pewno go wspiera.

3.) RYZYKO
Moim zdaniem ryzyko osobistej porażki to albo niewłaściwy wybór (punkt 1.) albo zaniechanie i brak aktywności (punkt 2.). Testowanie przez dłuższy czas nie przybliża zatem do szczęścia w relacji, ponieważ nie zakłada wzajemnego DOSKONALENIA i TWORZENIA nie zakłada AKTYWNEJ MIŁOŚCI obu stron.
Testowanie nie zakłada też determinacji obu stron w dążeniu do pozytywnego REZULTATU.

4.) SYNERGIA
Dobra relacja to wzajemne i nieustanne wzbogacanie ważnych sfer naszego życia, dodawanie sobie wiary, siły, nadziei oraz bycie oparciem, gdy jest gorzej. Prawdziwa miłość to więcej niż win-win, prawdziwa miłość tworzy efekt synergii.
Rozbawił mnie przykład synergii z Wikipedii, zacytuję ponieważ świetnie pasuje na zakończenie. „Dwie osoby działając razem, są w stanie przesunąć ciężką szafę o 10 metrów. Każda z nich osobno mogłaby przesunąć ją nie więcej niż np. 3 metry. Zatem suma działań indywidualnych jest równa 2 x 3 m = 6 m, natomiast efekt działań wspólnych wynosi 10 m i jest większy niż suma działań indywidualnych”.

Alex,
wyczułam nutkę ironii w Twojej wypowiedzi. Nie oznacza to jednak, że moja ocena jest nieomylna. Każdy nieco inaczej interpretuje to co piszesz Ty lub Twoi czytelnicy (wady komunikacji pisanej, niemożność zaobserwowania zachowania osoby, mimiki twarzy).
Druga kwestia. Czasami sposób w jaki prowadzisz rozmowy przypomina mi “moje zwyczaje” prowadzenia konwersacji. To między innymi drugi powód, dlaczego po prostu się uśmiechnęłam

Pozdrawiam

Agnieszka, Kuba
Co konkretnie macie na myśli??

Tom
Odpowiedź na Twój komentarz warta jest całej nowej dyskusji, pozwól że tak to zrobimy

Shoovi
Dziękuję za wyjaśnienie. Hmmm…. muszę jeszcze wyraźniej podkreślać, że to co piszę o różnych aspektach życia jest moim osobistym spojrzeniem, bo może część Czytelników starania o klarowność wypowiedzi odbiera jako jej autorytatywność, a to nie o to chodzi. Pomyślę o tym.
Przykro mi, że w moich pytaniach (nie rozumiejąc dokładnie o co chodzi trzeba pytać, powtarzam to ciągle na blogu) doszukałeś się drwiny. Nie było to moim zamiarem, ja szanuję moich Czytelników. Po prostu nie wiedząc dokładnie o co chodzi z jednej strony starałem się tego dociec, a z drugiej “w ciemno” udzieliłem informacji, która ewentualnie mogła być przydatna. Nawiasem mówiąc, z tą panią kiedyś może przeprowadzę wywiad dla blogu, bo ma ona wiele ciekawego do powiedzenia.
Teraz mam znowu pytanie. Napisałeś:”Czyżbyś nie był tak “easy” na jakiego się lansujesz?”
Co chcesz przez to powiedzieć? W szczególności interesuje mnie jakie moje działania nazywasz “lansowaniem się”?

teraz muszę startować do następnych rozmów, do zobaczenia późnym wieczorem

Pozdrawiam serdecznie
Alex

“Może czasem pomimo tego, że test wykazał oczywistą pomyłkę, warto czasem przeprowadzić kolejny test będąc mądrzejszym o doświadczenia z pierwszego.”
A jeśli ten kolejny test da negatywny skutek, to może jeszcze jeden? A potem jeszcze… Myślę, że pomyłką jest roztrząsanie kwestii ilości i czasu trwania takich życiowych testów marzeń. To wg mnie bardziej sprawa swoistości danej sytuacji oraz wyczucia i rozsądku, a nie matematyki.
Pozdrawiam
Piotruś

Dziękuję za kolejne cenne doświadczenie.

Pozdrawiam gorąco…

Wojciech Szywalski

pozdrawiam, Artur

Inna sprawa to sytuacja kiedy sednem marzenia jest bycie w jakimś stopniu najlepszym w otoczeniu a drugorzędne znaczenia ma co się konkretnie robi.

Chodzi o to, że okres testowania może być za krótki i warunki nieadekwatne żeby uznać test za miarodajny. Może czasem pomimo tego, że test wykazał oczywistą pomyłkę, warto czasem przeprowadzić kolejny test będąc mądrzejszym o doświadczenia z pierwszego.

Nie chce się tu wdawać w roztrząsanie warunków brzegowych konkretnych przypadków. Podałem tylko jakąś tezę, która wydaje mi się logiczna.

Co do seryjnej monogamii to opisałeś to Alexie jak na mój gust w trochę zbyt różowych kolorach
“kilka bardzo intensywnych, pełnych miłości związków w życiu zamiast jednego, często utrzymywanego na siłę”

W każdym takim związku w serii może z wyjątkiem ostatniego jest powód jego zakończenia czyli brak miłości. Inne powody jak wiemy miłość potrafi pokonać . I w praktyce nigdy nie będzie tak, że ta miłość się kończy z dnia na dzień, fizyka mówi że do czegoś takiego była by potrzebna nieskończona energia. Wyłączając sytuacje ekstremalne jak gwałt jest to czasem całkiem długi okres kiedy związek nie jest pełny miłości. I każdy człowiek który ma trochę pokory będzie podejmował próby utrzymania takiego związku, bo może to on gdzieś popełnił błąd.

Druga sprawa to to, że prawie nigdy dwie osoby nie odkochują się w sobie jednocześnie.
Niejednokrotnie może być nawet tak, że podczas kiedy jedna osoba przestała kochać to druga kocha dalej i przestawać nie zamierza. I przerywając taki związek rani się tą drugą osobę. Nie piszę tu czy z tego powodu powinno się przerywać związek czy go podtrzymywać. Stwierdzam tylko fakt, że kogoś się rani czasem bardzo głęboko.
Rozumiem, że wyrządzenie takiej rany jednych rusza bardziej innych mniej ale chyba nie uszczęśliwia.

Według mnie takie rozstanie jest mało bolesne kiedy obie osoby traktują miłość raczej powierzchownie. Ale czy wtedy ich związek jest pełen miłości? Dla nich pewnie tak, dla mnie raczej nie.

Jeżeli znasz Alexie jakiś w miarę bezbolesny sposób win-win kończenia bliższych związków do napisz.

Szczerze pozdrawiam.

Rzeczywiscie – retoryczne mistrzostwo swiata

I dziękuję za kolejną dawkę śmiechu

Pozdrawiam wszystkich