Na przykład większość ludzi ma spore kłopoty z formułowaniem zwykłych pytań otwartych, co bardzo utrudnia nawiązywanie naprawdę dobrego kontaktu z obcymi ludźmi, czy też jest poważnym upośledzeniem w sprzedaży, czy negocjacjach.
To mają z telewizji, gdzie wielu “prowadzących” powinno wylecieć z hukiem za brak elementarnych umiejętności komunikacyjnych. Zamiast dowiadywać się czegoś od rozmówcy większość z nich potwierdza tylko swoje hipotezy :”Czy ……….?” Jest to forma mentalnego samozaspokajania się (bo co to za radość, kiedy się zgadło!! ), rozmówcy jest tylko marginalnie potrzebny.

Pozdrawiam
Alex

Pozdrawiam

Pozdrawiam
Alex

To co napisałeś o mediach i to co przeczytałem kilka dni temu naprowadziło mnie na fundamentalne pytanie. Ale najpierw zacytuję to co przeczytałem: “Strażacy z Nowego Jorku oskarżają byłego burmistrza Rudolpha Giulianiego o brak wrażliwości. Ich zdaniem, po zamachach z 11 września 2001 roku Giuliani był bardziej zaangażowany w operację wywożenia złota i srebra z sejfów bankowych spod ruin WTC, niż w akcję poszukiwania ludzkich szczątków”. I jak teraz wygląda nasz opinia na temat akcji ratunkowej? Co jest prawdą: to co słyszeliśmy wcześniej, czy ta informacja podana kilka dni temu? Na ile jesteśmy w stanie ocenić to co się dzieje w kraju i na świecie? Na ile nasz obraz świata jest prawdziwy? Pewne rzeczy których jesteśmy blisko, które dotyczą naszej sytuacji zawodowej jesteśmy w stanie ocenić rzetelnie. Ale co z innymi zdarzeniami? Nie czytać prasy, nie oglądać telewizji?

Podoba mi się to, co napisałeś o przyczynach przewagi “komputerowców” wśród Czytelników tego blogu. To ma sens i pewnie tak jest. Ciekawa jest uwaga o tym, jak media kreują obraz internetu, który odstręcza wielu ludzi. To jeszcze jeden przykład, że w życiu trzeba sobie wyrabiać samemu opinie o wielu rzeczach.

Pozdrawiam serdecznie

Alex

Moim zdaniem powodów jest kilka: a) najczęściej z Internetu korzystają informatycy; b) Internet w naszym kraju nie jest zjawiskiem powszechnym; c) świadomość zalet korzystania z Internetu nie jest w Polsce nadal powszechna; d) inne grupy zawodowe poza informatykami nie są zainteresowane Internetem; e) dodatkowo w mediach (szczególnie TV) Internet jest przedstawiany jako miejsce do randkowania z nieznajomymi, wirtualny plac zabaw nastolatków i przestrzeń dokonywania przestępstw.

Jakiś czas temu na Media Cafe Polska poszukiwano wartościowych polskich blogów i większość jakie zgłoszono dotyczyła informatyki, bądź nowych mediów. Na świecie, a szczególnie w Stanach jest trochę inaczej i mam nadzieję, że również w Polskim Internecie niedługo pojawi się coraz więcej ciekawych blogów/stron prowadzonych przez specjalistów z różnych dziedzin.

Widzisz Alex, ja zmierzam do jednego : owszem, nie kwestionuję użyteczności umiejętności o których rozmawiamy. Tylko wielu menedżerów zapomina o jednym : że ich działalność ( i to nie tylko ) opiera się na technice, która ma to do siebie, że jest całkowicie obojętna na nasze emocje, wolę… i jeżeli ludziom odpowiedzialnym za utrzymanie wszystkiego w dobrej formie rzuca się na głowę kolejne zadania, regulacje, obowiązki… to nie prowadzi do niczego dobrego. Szerzej na temat – gdy wrócę do stałej obecności w sieci i uruchomię własnego bloga.

W moim komentarzu daleki byłem od jakiejkolwiek krytyki, po prostu w jednej sprawie mam odrobinkę odmienne zdanie
Z tą profesjonalną stroną, to jest taka trochę złożona sytuacja. Pracuję też z klientami dużego kalibru na poważnych stanowiskach i tacy ludzie usłyszawszy o mnie najpierw wrzucają w Google moje nazwisko i znajdują…..
a) forum modelarskie, które stworzyłem kiedyś, aby dać młodym ludziom bezpieczne i przyjazne miejsce do komunikowania się na temat ich hobby
b) ten blog, gdzie naprawdę “na kolanie” (w tym momencie dosłownie – siedzę już na łóżku z laptopem ) piszę dla młodych ludzi o dość prostych i gruncie rzeczy elementarnych sprawach a do tego na całkowitym luzie i bez właściwej powagi “wielkiego eksperta”
To, dla osób nie znających mnie nie bardzo odpowiada obrazowi człowieka, który zawodowo szkoli negocjatorów walczących o wielomilionowe kontrakty, czy też prezesów całkiem sporych organizacji. Wiesz, kwestia image’u.
Z drugiej strony, Yoda też nie wyglądał na mistrza Jedi , a ja mimo braku “profesjonalnej witryny”, a nawet jakichkolwiek prospektów nie narzekam na brak atrakcyjnych zleceń
To “odtechniczanie” o którym wspominasz, to chyba nie jest taki całkiem zły proces. Dzięki temu, wielu ludzi z IT ma szansę zakosztować trochę interakcji między ludźmi, co stanowi cenne rozszerzenie interakcji z maszyną. Te umiejętności przydają się w życiu z dala od klawiatury i “kabelków”

Krzysiek

Myślę, że na “psychologii relacji międzyludzkich” siedzą ci informatycy, którzy boleśnie stwierdzili, że np. problemu z kobietą nie da się rozwiązać poprzez Ctrl+Alt+Del
A tak na poważnie, to, przy całym szacunku dla innych specjalności, informatycy często tworzą elitę młodej generacji. Jeśli robisz to przez parę lat, zwłaszcza jeśli masz do tego też kontakt z userami, to nabierasz unikalnej umiejętności analitycznego myślenia połączonego z fantazją Disneya, czy znanych bajkopisarzy i to wszystko okraszone umiejętnością skutecznej komunikacji. Ja, bez tych siedmiu lat w branży na pewno nie byłbym tak dobry w tym, co aktualnie robię.
Te firmy IT, które ciągle jeszcze nie rozumieją, że jeden naprawdę dobry programista może byś tak samo efektywny jak 1000-10.000 miernych, skazane są na wymarcie jak dinozaury. Wcale mi takich firm nie szkoda, choć w większości chodzi tu o przedsiębiorstwa krajowe. Poczekajmy jeszcze 2-3 lata i zobaczycie. Na ten temat pisałem w postach “Walka na dwa fronty”

Pozdrawiam serdecznie

Alex

Niedawno na zajeciach z “Praktycznej komunikacji miedzyludzkiej” na politechnice okazalo sie, ze 3/4 grupy to informatycy. Ciekawe kogo mozna znalezc na “Psychologi relacji miedzyludzkich”
Alex, a moze informatycy po prostu zaczynaja zauwazac co sie sklada na ich wartosc rynkowa i staraja sie ja zwiekszyc?

Nawiazujac jeszcze do watkow ze spotkania, to czy nie jest tak, ze firmy IT czasem rozumieja inzynierie oprogramowania w chory sposób? Mowie dokladnie o podejsciu firm do ludzi jak do obslugi lini produkcyjnej zapałek- pracownik jest wymienialny niskim kosztem, jak sa z nim jakiekolwiek problemy to zawsze “jest student na panskie miejsce…”. Moim zdaniem, fundamentalny blad. Choc na Wroclawskim “zepsutym rynku” moze jest juz problem by wspomnianego studenta znalezc.

Pozdrawiam,
Krzysiek

i dziękuję za bardzo subtelniekrytyczny komentarz Oczywiście pewne uogólnienie było nieuniknione, i siłą rzeczy mało trafne – na żadnym spotkaniu nie byłem dotąd, a i bloga czytam od niedawna. Nad krzyształową kulą pracuję intensywnie ale marnie mi idzie; ostatecznie, jestem raczej na początku kariery zawodowej
Zresztą, cały ten wpis nie będzie “głosem branży IT” ale oczywiście subiektywną, jednostkową opinią początkującego inżyniera.

Piszesz o możliwości zdziwienia że “nie ma profesjonalnej strony” … strona “profesjonalna” mogła by świadczyć o tym (przynajmniej w niektórych mniemaniu, nie piszę o sobie ), że to o czym pisałeś – czyli kontakty i opinia się nie sprawdzają “bo potrzeba strony”. Poza tym, ciekaw jestem co świadczy lepiej o profesjonalizmie w Twojej branży : “profesjonalny serwis” w domenie za kilkadziesiąt PLN i zrobiony za kilkaset PLN czy serwis osobisty, z kręcącymi się w górę statystykami odwiedzin i 5 godzinnymi spotkaniami z rosnącym, jak sam piszesz – zróżnicowanym, gronem czytelników, w tym tych “niebranżowych” (czyli nie innych trenerów ) ?

Pisząc “za dużo zarządzania” miałem raczej na myśli obserwowaną przez tak niektórych znajomych jak i mnie samego tendencję to “odtechniczniania” (paskudny neologizm, ale…) zawodów typowo, zdawałoby się, inżynierskich. Naprawdę – komfortowa jest sytuacja administratora sieci w dużej firmie, którego od użytkowników osłania call-center, system pomocy on-line i podobne sprawy… który ma swoją konsolę, problem, narzędzia termin itp. W wielu miejscach bywa tak, że należy porozmawiać z ZU (Zwykłym Użytkownikiem) o którego stopniu znajomości rzeczy wiadomo… niewiele, który może mieć taki a nie inny humor danego dnia lub ogólnie charakter. Czasami trzeba coś uzyskać od współpracownika, “współ”pracownika lub współ”pracownika” ew. od przedstawiciela dostawcy jakiejś tam usługi, z której firma korzysta. I tak przynajmniej połowę (lub więcej) czasu spędza się na … a jakże, na kontaktach z ludźmi – telefonicznych, mailowych, osobistych lub ich kombinacji. I trzeba wypracować sobie podejście zarówno do ludzi, jak i do samego siebie. Oczywiście trzeba wytłumaczyć, dlaczego potrzebujemy urządzania za ileś tam $/EUR/PLN … osobną sprawą jest uczestnictwo w branżowych forach/grupach dyskusyjnych. Oczywiście – w przypadku gdy się samemu coś zepsuje – też należy umieć zażegnać kryzys, nie tylko techniczny.

Niektórzy powiedzą, że to nic nowego – ostatecznie czasu, finansów i zadań to się w każdej pracy i zawodzie pilnuje, a przynajmniej powinno. Owszem, ale urok IT, a przynajmniej niektórych “działek” jest taki, że cokolwiek się wydarzy – jest to widoczne od razu, odczuwane długo, a pamiętane wiecznie

Specjaliści od zarządzania, marketingu, prawa muszą coraz częściej się zaznajamiać z techniką, inżynierowe – uczyć się jak z nimi rozmawiać, zarządzać całym “balastem” organizacyjnym, szkolić siebie i innych do spraw technicznych i innych, jednocześnie wciąż pilnując porządku na własnym technicznym podwórku… momentami bywa ciężko… ale parafrazując znane zawołanie : “Engineers lead the way. All the way !” …tylko czasem natrętnie powraca pytanie : czy nie mogę “wrócić do kabelków” a tym balastem nie mogą zająć się pasjonaci tematu i specjaliści…?

Pozdrawiam, Piotr

Witaj na naszym blogu!
Przy tamtym komentarzu chyba był timeout i jego zawartość nie dotarła do serwera.
Twoje przypuszczenia są ciekawe, choć parę rzeczy wygląda w rzeczywistości nieco inaczej. Byłem bardzo zdziwiony, kiedy przekonałem się jak wielu różnych ludzi czyta ten serwis i to zarówno bardzo zróżnicowanych pod względem wieku, jak i “branży”.
To jest oczywiście utrudnienie, bo te, często pisane na kolanie teksty czytają np. niektórzy klienci i czasem ktoś się może zdziwić, tym bardziej, że w internecie nie ma jakiejś “profesjonalnej” strony Alexa B.
Co chciałeś powiedzieć pisząc:”a tego w IT jest – przynajmniej z mojego punktu widzenia – dużo. Za dużo.”?

Pozdrawiam serdecznie

Alex

Kiedyś już zabierałem głos na blogu, ale komentarz chyba zaginął. Zatem ponownie witam oficjalnie Ciebie i Czytelników. Na spotkaniu nie byłem (akurat z powodu wyjazdu do… Warszawy), natomiast postaram się pojawić na jakimś innym

Co do Twojego pytania – blog nie jest o komputerach, ale IT jest przez ludzi dla ludzi i koniec końców z ludźmi przychodzi pracować. Z maszynami łatwiej sobie poradzić, więc nic dziwnego że uzupełnia się wiedzę o radzeniu sobie z ludźmi (taka przenośnia, ale mam nadzieję, w miarę trafna). Poza tym … blogi czytają – moim zdaniem – albo nastolatki, albo właśnie pracownicy branży, z definicji przykuci do komputerów i sieci Poza tym, na samym blogu znajduje się sporo cennych wskazówek związanych z szeroko rozumianym zarządzaniem, a tego w IT jest – przynajmniej z mojego punktu widzenia – dużo. Za dużo.

Ot, moje 0,03 PLN

Pozdrawiam, Piotr

Pragnę serdecznie podziękować za spotkanie.
Faktycznie Radis dużo lepiej sprawdził się niż Kompania Piwna.
Chociaż byłem króciutko solidne podładowałem akumulatory.

Dziękuję pięknie!
Konrad Kokurewicz

Ciekawe, że większość Gości pracuje mniej czy bardziej w branży IT, a przecież to nie jest blog o komputerach Zastanawiam się skąd się to bierze.

Do następnego razu!!

Alex

Pozdrawiam,
Kamil

Pzdr.

pozdrawiam

Do zobaczenia niebawem, mam nadzieję.

Pozdrawiam,
Konrad

Pozdrawiam.
Roman.

Pozdrawiam serdecznie

Alex