A Pięknie to by było….

Pozdrawiam Mariusz

na czym ma polegać “brutalność” Twojego komentarza?
Zakładasz czysto teoretyczną możliwość i starasz się z tego wyciągnąć praktyczne wnioski dla realnego świata. Tak to nie funkcjonuje, choć pięknie by było

Pozdrawiam serdecznie
Alex

Zadłużony po uszy młody człowiek, żona, dzieci, kiepska praca, itd.., o którym powiesz, że ma bardzo, bardzo wąski lejek.
Ktoś wkłada twój mózg do jego ciała i kasuje pamięć o twoich starych znajomych tak, aby twój mózg w jego środowisku nie mógł się nimi wspomóc (wyrównanie szans – ciągle masz swoje doświadczenie życiowe) (Pomijam aspekty biologiczne itd…)
Podejrzewam, że twój mozg (jak i kilka innych) w jego środowisku starałby się stopniowo rozszerzać lejek doprowadzając w końcu do stanu, jaki masz obecnie w realnym życiu.
I w końcu by to osiągnął. Czas wydaje się być zależny od wielkości doświadczenia życiowego.

Jeśli przyjąć, iż teoria ta jest słuszna, to zagadnienie lejka jest:
A: Bardziej lokalne niż globalne
B: W większości wypadków odwracalne
C: Każdy „może” zmienić jego kształt w dowolnym momencie

A co za tym idzie „żonglowanie” jego szerokością zależy tylko od umiejętności i doświadczenia. Oczywiście, jeśli umiejętności brak, wtedy mamy obraz jak na pierwszym rysunku.
Wydaje mi się, że przesuwanie go w „inne rejony” jest tak samo możliwe jak zawężanie i rozszerzanie. Jeśli przyjąć, że jego szerokość to, to, co widzisz z perspektywy bycia w środku, to zmiana punktu widzenia = zmiana postrzegania perspektywy, szerokości lejka i możliwości.

Oczywiście, najtrudniejsza jest tu właśnie ta zmiana…

Pozdrawiam Mariusz

Czytając Twój ostatni komentarz czynię to z mieszanymi odczuciami. Bo rzeczywiście może tak być jak piszesz, że pewne obciążenia nie stanowiłyby przeszkody i nawet mogę sobie wyobrazić, jakimi technikami można by to osiągnąć. Z drugiej strony wiem z własnego doświadczenia jak to jest, jak nie masz pojęcia skąd jutro weźmiesz pieniądze na jedzenie. Wiem też jak to jest, kiedy masz problem zdrowotny i myślisz że to coś poważnego (bo nie masz doświadczenia w chorowaniu:-)). Znam też parę osób, które wychowują dzieci bez partnera i uwierz mi, we wszystkich tych przypadkach zawężało to nie tylko swobodę wyboru sensu stricte, ale też tę mentalną.
Nie jest to w sprzeczności z twierdzeniem, że nawet mając rożne utrudnienia życiowe możemy, a nawet powinniśmy starać się korzystać z różnych aspektów życia.

Zgadzam sią z Tobą, że wielu ludzi okopało się w swojej sferze komfortu a odczuwane przez nich bezpieczeństwo jest bardzo złudne i stoi na dość kruchych podstawach. To temat rzeka, kiedyś nawet miałem pomysł książki na ten temat (odłożony do szuflady ze względu na moje lenistwo).

Jeśli mówimy o moim lejku, to rzeczywiście remanent od czasu do czasu był niezmiernie pomocny w identyfikowaniu poszczególnych przewężeń. Co do ich powodów, to było bardzo różnie, przy czym co ciekawe wspomniana przez Ciebie kwestia pracy tylko dwa razy odgrywała jakąś szczególną rolę. Więcej przewężeń pojawiało się jako rezultat intensywnych relacji z nie do końca kompatybilnymi do mnie osobami i myślę że nie tylko u mnie była to najczęstsza przyczyna
Dla pocieszenia warto też dodać, że poprawy nie zawsze były rezultatem moich trafnych decyzji, czasem wystarczyły decyzje mniej chybione od poprzednich

Piszesz: „Brak nam w życiu drogowskazów, pomysłów na jego poprawę, kontaktu i rozmowy z ludźmi, pomocy w przemyśleniach„. To jest dobra wskazówka na to, abyśmy w naszym życiu nie zamykali się w naszym ciasnym kręgu, tylko wychodzili do świata i ludzi. To robimy na przykład tutaj

Pozdrawiam serdecznie

Alex

Co do pierwszego akapitu Twojej odpowiedzi to tak, lejki zawężają nam “niekorzystne” decyzje podjęte w przeszłości. Ale obciążenia, o których wspominasz, moim zdaniem to nie przeszkody. Dług, dzieci, czy choroba to obciążenia, ale nie odnosząc je do umysłu. Swoboda dokonywania wyboru dla mnie, to sposób myślenia, nawet przy ciążących na nas ograniczeniach. Mając dług jesteśmy ograniczeni finansowo, lecz czy to broni nam się rozwijać, podejmować nowe prace, wybierać, co chcemy robić? Mając dzieci na utrzymaniu, czy to nas ogranicza na tyle, aby nie rozwijać się? Czy będąc inwalidą nie możemy korzystać z życia, uprawiać sportów, poznawać ludzi? Wiele osób popełnia ten błąd i siedzi w swoim “kanale” ograniczeń, bo czują się bezpieczni. Dopiero sytuacje zmieniające nasze życie pokazują nam, że to bezpieczeństwo to ułuda.
Patrzę na Twój lejek i widzę ścieżkę, którą chcę podążać w sensie rozwijać. Zwężenia powodowane błędnymi wyborami były przerywane zmianami. Może nieświadomie żyjąc w określony sposób nie widzimy, że wybory zaczynają nas ograniczać. Nie chcę po prostu stagnacji i błędu zaniechania. Ty popełniałeś błędy (zawężania), ale w pewnych momentach robiłeś remanent (np. domyślam się, że porzucenie niesatysfakcjonującej pracy), bądź trafne podejmowałeś decyzje, które zaprowadziły Ciebie tu gdzie teraz jesteś.

Jeśli chodzi o czytelników to trochę nad interpretowałem. Rzeczywiście ludzie piszą z różnych powodów i wyciąganie z tego wniosków na temat ich życia jest nadużyciem.

Nie wiem, czemu ten post tak mnie poruszył. Może, dlatego rysunek interpretuję tak dosłownie. W naszym życiu spotykamy wiele osób, które wpływają na nasze życie. Niekiedy nie widać tego od razu, ale owoce przychodzą z czasem. Dlatego tak ważne dla mnie stało się poznawanie ludzi i świata. Odkrywają oni przed nami drogi. Naświetlają ważne aspekty. Robisz tu na blogu “dobrą robotę”. Brak nam w życiu drogowskazów, pomysłów na jego poprawę, kontaktu i rozmowy z ludźmi, pomocy w przemyśleniach.

Dziękuję za zaproszenie i ciepłe przyjęcie.

Pozdrawiam Arek

Wróćmy do Twoich przemyśleń, pozwolę sobie w kilku punktach mieć nieco odmienne zdanie. Teza, że .”ludzie konstruktywni i otwarci mają “szerokie lejki” „ jest kusząca , niestety nie całkiem sprawdza się w praktyce. Jest możliwe, że ktoś jest człowiekiem bardzo otwartym i konstruktywnym, a mimo tego ma znacznie zawężony lejek w wyniku decyzji, które podjął w przeszłości. Zgoda, konstruktywne podejście i otwartość na ogół sprzyjają poszerzaniu naszych możliwości wyboru, nie są jednak warunkiem wystarczającym. Pomyśl o kimś, kto dziś ma takie podejście, a jednocześnie duży jak na jego możliwości dług finansowy z przeszłości, albo dzieci z byłym partnerem, na utrzymaniu (i wychowaniu) albo poważną chorobę spowodowaną błędnym stylem życia.

Jeśli chodzi o Czytelników tego blogu, to też widzę to trochę inaczej. Przede wszystkim z faktu zabierania głosu, nie wyciągałbym żadnych wniosków dotyczących kształtu lejków tych osób. Jest bardzo wiele możliwych powodów, dla których człowiek nie zabiera ogranicza się do czytania i każdy z nich jest dobry, może za wyjątkiem tego, kiedy ktoś całkowicie niepotrzebnie po prostu krępuje się zabrać glos
Czyli, ktoś może mieć bardzo szeroki lejek, świetlaną przyszłość przed sobą a mimo tego nie zabierać głosu. I to z tak prozaicznych powodów jak np. brak czasu, czy nielubienie niżej podpisanego

Podoba mi się Twoja interpretacja stanów lejka. W oryginale chodziło mi wyłącznie o swobodę w dokonywaniu wyborów, Ty patrzysz na to z trochę innej strony.

Cieszę się też z tego, że jak wynika z Twoich słów rozpocząłeś nowy etap Twojego życia. Zrób z tego to, co najlepsze i jeśli będziesz czegoś potrzebował, to jesteśmy tutaj.

Pozdrawiam serdecznie

Alex

Wiitaj na naszym blogu. To interesujące, co napisałeś i chętnie podyskutuję na ten temat. Pozwól tylko, że zrobię to jutro, bo po 4 intensywnych dniach (774 km po bardzo krętych górskich drogach, plus Sylwester plus własne urodziny) robię sobie dziś bardzo luźny wieczór

Do jutra w tym samym temacie!

Alex

Od niedawna czytam zamieszczone tu posty i komentarze. Bardzo mi odpowiada styl wypowiedzi i poziom treści. Rzeczywiście wiesz co mówisz i nie próbujesz nikomu nic udowadniać.

Nie chcę na siłę odświeżać tematu, ale chciałem dorzucić moje przemyślenie.
Ludzie przeszukują Internet, pod względem tematyki, z kilku powodów. Ale zatrzymują się na stronach takich jak Twoja głównie, gdy brakuje im czegoś, bądź chcą się rozwijać.
Wydaje mi się, że ludzie konstruktywni i otwarci mają “szerokie lejki”. Takimi ludźmi są osoby komentujące. Chcą zdobyć, lub podzielić się doświadczeniem, wymienić poglądy, lub poddać pod ocenę pomysły.
Osoby biernie czytające, niewyrażające swojego zdania mają dwa powody takiego postępowania. Albo uważają, że nie wniosą nic ciekawego do dyskusji, albo myślą, że w pisząc i tak nie zmienią, nic im to nie da. Ci pierwsi (łącznie z kłócącymi się w komentarzach) mają moim zdaniem “kanał”. Ich lejki się ani nie zwężają, ani nie poszerzają. Tym drugim widocznie sytuacja zaczyna “zaciskać” końcówkę. Czytając marzą o tym, aby coś osiągnąć, ale nic w tym kierunku nie robią. Brak rozwoju oznacza kroki w tył. Kroki w tył dalszą degradację, dlatego zaprzestanie (czytania tego bloga , książek) poszukiwań, rozwoju swojej ścieżki nie może mieć miejsca.
Komentarz jest trochę osobisty, ponieważ sam ostatnio będąc w “kanale”, zmieniłem(samo się zmieniło) drastycznie swoje życie. Widzę teraz wiele możliwości i zacząłem robić rzeczy, które wydawało mi się oczywistością, że mogę robić, ale nie robiłem.
Stany lejka obrazują moim zdaniem:
\ / – zwężanie – postępujące ograniczanie postępowania, ograniczanie kontaktów, patrzenia na świat. Brak prespektyw.
| | – stagnacja – żyjemy w swoim poukładanym świecie i marzymy o lepszym życiu nic w tym kierunku nie robiąc. Tak naprawdę nie jesteśmy z życia zadowoleni, ale nie umiemy go zmienić, bądź nie wierzymy w swoje możliwości.
/ \ – rozszerzenie – “wiatr w żagle”, albo sposób myślenia. Umiejętność zdefiniowania pragnień i dążenie do ich osiągania, lub życie w sposób zapewniający nam spełnienie. Czyli jeśli chcesz coś zrobić, po prostu zrób to.